2012.06.02 Godsbeelden

 

 

waarover men niet spreken kan

kan je misschien wel vertellen en verbeelden

zoals over god

welkom

 

welkom jij die hier komt

om aangesproken te worden

om het gelaat van de ander te zien oplichten

om je te voeden met grenzenloze liefde

om je vragen vragen te laten zijn

en om samen uitroeptekens te ontdekken

 

weest welgekomen

 

en welgezeten

 

waarover men niet spreken kan,

moet men zwijgen

zo raadde de filosoof Wittgenstein ons aan

 

maar als er niet en nooit meer gesproken wordt

over God, de Onnoembare, het Mysterie,

wie weet er dan nog van?

en als we niet spreken kunnen,

misschien dan wel vertellen

en verbeelden

 

in die vertellingen en verbeeldingen willen we deze viering

alshetware marineren

 

er klinkt een stem van marcel ploem

en na stilte en een lied

laven we ons aan een bont geheel van korte vertellingen en beelden

 

 

tekst van marcel ploem  (De Weg naar binnen)

God.
Wie of wat is God?
een woord.
“God” is een woord.
Wat is dat voor een woord
dat zich niet zeggen laat?
Het is meer dan de stilte rond dit woord.

Ik gebruik dat woord voor wat?

Wat zeg ik als ik God zeg?
Een leeg woord?
Leegte.
Is God als leegte bruikbaar om iets uit te drukken van volheid
van mij, van wie?
Tussen alle beelden, alle vormen, alle gedachten
ontsnapt God aan elk beeld.
In elk beeld houd ik God gevangen
en word ik gevangene van mijn beeld.

Wat is dat voor een beeld
dat beeldloos is, dat zich niet vormen laat?
God krijg ik niet te pakken in lijnen.
God is niet af te lijnen.
Grenzeloos. Nergens is het.
Toch overal ligt het in alles aan de wortel,
groeit mee.
Er is geen einde aan.
Wat is dat wat geen begin heeft,

wat was voor alles
en wat nooit eindigt?

Waar moet ik God dan zoeken
als ik het vinden wil,
in de zingende verten van de kosmos,
in handen en voeten die mij nader zijn,
in de duizelingwekkende dans van materie
hemelvaart
hellevaart
meeduikelen in het zwarte gat
van het bestaan?

Als ik God wil ontmoeten
zeg ik hier en dan is het ook daar
zeg ik vader dan mis ik de moeder
zeg ik naaf dan mis ik het wiel
zeg ik vriend waar is dan de vreemde?
Vertoef ik in een oase
dan omringt mij de woestijn,
uit de leegte ontstaat de volheid.
Zeg ik man dan mis ik de vrouw,
neergang van de zon
is opgang van de maan.
Zeg ik schepper dan mis ik  de leegte
zeg ik Jezus, dan mis ik de Boeddha,
zeg ik mezelf dan mis ik de ander.

Alles is verbinding met alles.
Het Ene is onontkoombaar.

Is God een vraag
wie is dan het antwoord?
Is God het antwoord,
wat was dan de vraag?

Nooit zal een woord…
nooit zal een beeld…
geen begin, geen einde.

Zelfs in mijn zoekend zwijgen
zelfs in mijn ademloze stilte
is het niet aanwijsbaar aanwezig.
Uit het niets licht het op
duizenden gezichten.
In het niets lost het op
zonder spoor.

bloemlezing met godsbeelden

de godsbeelden die zo meteen klinken

zijn een kleine greep

uit wat klonk op de jaarlijkse denkdag van de vleugel

van overleg en de voorgangers

 

na elk beeld klinkt een kort streepje muziek

 

 

spreker 1 


een beeld voor God is:

een wit blad voor de onnoembare, waar men niet over spreken kan...
met een grote aantrekkingskracht
al ons spreken erover, onze rituelen, ons vieren is een reiken ernaar,
een omspeling ervan...

streepje fluitmuziek

 

spreker 2

Een godsbeeld kan volledig veranderen en dus ook in beweging komen, na de plotse dood van een broer, zus, kind in een verkeersongeval.
Hoe kan een God, een liefdevolle God, die alle touwtjes in onze wereld vasthoud, nu een jonge mens tot zich roepen?

Zo is die God dus niet, want het was een ongeval met een camion en felle regen

punt lijn er onder.
Deze denkwijze kan dus niet meer.

Maar wie is die liefdevolle God dan wel, naar wie ik mijn leven wil richten?

Ik kom Hem nu tegen, in mensen, mensen die iets van dat liefdevolle oplichten

zoals in psalm 42 waar Oosterhuis zegt: Nooit heb ik niets met U.

 

streepje fluitmuziek

 

spreker 3

Ik heb zo mijn twijfels over het godsbeeld dat ik in mijn jeugd meekreeg.

 

Waar staat dan de figuur van Jezus?

Ik beschouw hem als een profeet,die door zijn leer een belangrijke rol heeft gespeeld en nog speelt in de verstandhouding onder de mensen.

Hij blijft voor mij een voorbeeldfiguur die al in zijn tijd opkwam voor de kleine mens, tegen de machthebbers en onderdrukkers en die deze houding met zijn leven heeft bekocht.

 

In die zin blijft hij ook nu nog een voorbeeld voor ons, die waarschuwt voor de gevaren van eigenbelang en individualisme die onze maatschappij bedreigen.

 

Laten we niet wachten op het paradijs dat ons “beloofd”  werd in het hiernamaals maar werken aan een paradijs voor iedereen hier en nu op aarde.

 

bloemlezing met godsbeelden - vervolg

 

spreker 4

God kom ik tegen in het gelaat van de ander ...

En God staat anderzijds ook voor mysterie, wat ons overstijgt, wat mij herinnert aan mijn eigen nietigheid.  Die ervaring heb ik vaak in de natuur; vnl. bij de zee.

dat geeft mij beelden als ‘bron van ons leven’ ; grond van ons bestaan.

streepje fluitmuziek

spreker 5

Mijn Godsbeeld heeft te maken met ontzettende krachten; energieën die creëren/  verandering brengen / afbreken en opbouwen/ verbinding geven of verbreken…en ik besef dat ik/ wij mensen dat nooit ten volle zullen begrijpen.

Het roept bij mij wel een ontzettende verwondering, ontzag en respect  op voor al wat  ontstaat/ leeft/ verandert/ afbreekt/ verbindt/ verbreekt…Niets gebeurt voor niets…En dit zal ik nooit ten volle begrijpen.

Omdat ik geloof dat alles op alles invloed heeft, wil ik kiezen voor het positieve. Wil ik leven vanuit verbondenheid met wat me omringt. Wil ik een positieve bijdrage leveren aan wat me omringt…hoe klein dat dit ook mag zijn.

 

 

streepje fluitmuziek

 

spreker 6

 

Geschapen naar Gods beeld en gelijkenis

Het is niet altijd even gemakkelijk God te zien in mensen, soms gaat dat goed,

soms heb ik het er moeilijk mee, zeker met mensen waarmee je niet goed

overeenkomt of ruzie mee hebt.
En toch, daar kom ik God tegen

 

 

Hier klonken verschillende godsbeelden tegelijk,

afhankelijk van het moment

en je gemoedsstemming

spreekt het ene en dan weer het andere jou aan

of misschien daagt een godsbeeld je uit om het te exploreren

zoals een boot die vaart op een lagune

die bezaaid is met vele eilandjes;

op het ene moment is de boot dicht bij  eiland A is en later dichter bij B enz.;

De kaarsen hier verbeelden die eilandjes van godsbeelden

ik nodig jullie uit om een kaars op zo'n eilandje aan te steken

wetende dat

In de naam “De Onnoembare” is er ruimte voor al die beelden.

 

als alle kaarsen zijn aangestoken

 

‘alles wat we zien zal voorbijgaan,

maar het Licht –

dat blijft

en in dat Licht wij ‘ (marinus van den bergh)