2011.11.19 Tegen de onverschilligheid.

Toelichting werd gehouden door De Heer N. Chantrain.

Het thema van deze drie weken lijkt op het eerste gezicht nogal negatief: tegen onverschilligheid...

Waarom niet aandacht vragen voor een of andere waarde, zou je kunnen denken .

De lezing die we net gehoord hebben heeft het nadeel dat we ze al zo dikwijls gehoord hebben, dat zij  al van in onze kindertijd werd voorgehouden als het voorbeeld van de goede mens, dat we er niet meer bij nadenken.

Toch ben ik blij dat juist dat verhaal voor deze viering gekozen werd, zeker nadat ik in TGL onlangs de commentaar van Karel Staes las. Ik lees zijn parabel:

Ze lopen eromheen, de stevige gelovigen, ze lopen om de wonden van de wereld heen, ze laten hem liggen, de gekwetste, vergeten en achtergebleven mens.

In dat voorbijgaan kijken ze angstig rond: “Hier is voorwaar gevaar, we bidden vlotjes verder – veranderen van intentie als het moet – en maken ons uit de voeten. Nadien betalen we de bescheiden tol voor onze gewetensrust. Het is immers de taak van de gemeenschap voor dat soort mensen te zorgen!”

En daar komt zowaar een ander aangestapt, geen landgenoot, geen geloofsgenoot...

alleen zomaar een mens, zonder eretekens en zonder roeping. Het is voorwaar ‘de mens van zomaar’, die knielt bij de gekwetste mens, wonden heelt, verdriet en leed van vreemden deelt.

Een Samaritaan voortaan en zonder naam.

Ik zie nogal wat  Samaritanen zonder naam  bezig, als ik er oog voor heb, en het moet niet noodzakelijk altijd over dramatische situaties gaan:

-         Dat jonge gezin dat niet zo ver van hier woont en een grote tuin heeft (volgens oud-Borgerhoutse normen...) en die tuin via een gat in de muur toegankelijk maakt voor het kindje van de buren.

-         De  onbekende vrouw die ons op een parking in een vreemde stad spontaan haar pakeerbonnetje geeft, dat nog twee uur geldig is en dat zij niet meer nodig heeft.

-         “Ik ben er voor mijn buur”las ik onlangs  op een raamaffiche in een stadsbuurt.

-         Een vrijwilligster vertelde me dat haar gepensioneerde man weinig contact zoekt met anderen. Maar hij bezoekt wel iedere week een hoogbejaarde vroegere buurvrouw die in een RVT verblijft, geen familie heeft en bijna niet meer kan spreken.

-         Herman Wouters, orthopedagoog in een instelling voor mentaal gehandicapte volwassenen, vertelt in zijn boek ‘Verder Zien. Spiritualiteit van de kleine dingen’ dat een patient onverwacht bezoek krijgt van zijn vader.  Die man heeft jaren niets van zich laten horen en woont nu in een tehuis voor daklozen in Luik. Nadien komt hij regelmatig, in feite  niet om zijn zoon maar om te praten met de begeleiders. ‘We begonnen zijn bezoeken vervelend te vinden...’, schrijft hij, ‘...Iemand van ons moest zich bijna voortdurend met hem bezig houden en het werk in de groepen moest ook voortgaan. Maar we bleven hem ontvangen , met koffie en aandacht’.

-         In het weekblad ‘Visie’ had  een huismoeder met vier kinderen verteld dat haar inkomen haar niet toeliet voor ieder kind een fiets te voorzien.  Een lezeres belde naar de redactie om te zeggen dat ze in hun gezin wel een fiets  konden missen. Toen de redacteur zei dat er wel een practisch vervoerprobleem was, want “...u belt uit Leuven en dat gezin woont in Zottegem”... was het antwoord spontaan: “ Ik leg die fiets wel in mijn auto en rijd ermee naar Zottegem”.

Als ik jullie zou uitnodigen deze voorbeeldenreeks verder aan te vullen, zou ik ongetwijfeld  heel wat respons krijgen.

Over die   ‘kleine goedheid’ zoals Levinas het benoemt, horen we in de volgende twee vieringen nog meer.

De naamloze Samaritaan maakt door zijn optreden de weg naar Jericho niet veiliger. Daar zijn   maatregelen voor nodig, die andere mensen moeten nemen.  En door die fiets af te staan is het inkomensprobleem van dat éénoudergezin uit Zottegem geen eurocent kleiner geworden. Andere mensen moeten dat probleem willen zien en daaraan een oplossing geven.

‘Willen zien’, ‘aandacht hebben voor...’, ‘zich even in de plaats denken van de ander’...

Dat gedrag biedt meestal geen oplossingen ten gronde en het zichtbare effect lijkt dikwijls vlug verzwonden.

Al die naamloze Samaritanen stappen evenwel, al is het maar even, uit  de gemakkelijke , zo verleidelijke onverschilligheid. Even maken zij de oerliefde  concreet en zichtbaar voor iedereen. Zij verwarmen zichzelf en hun medemens. Zij verbinden mensen met elkaar.

 

Welkom...

...welkom op onze website.(Vleugel)

Kalender

September 2018
M D W D V Z Z
27 28 29 30 31 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30

Nieuw

 

Kijk naar Nieuws- Rondom de Vleugel

Inloggen