20.11.2010 Waarover men niet spreken kan.

In onze drukke, luidruchtige samenleving snakken we naar stilte. Stilte is er meer af- dan aanwezig. Je moet ze bewust zoeken.

Maar als de stilte je lokt, je roept, ga er dan op in. Ze belooft je avontuur.

Als je stil zit en de stilte rondom je hoort en voelt, denk je: ja, dit is het. Tot je merkt dat het ín jezelf helemaal niet zo stil is. Een caleidoscoop begint rond te draaien, flitsen van de dag, emoties.

Stilte verhult niets. Stilte ontmaskert en werpt alle sluiers af. Emoties komen opzetten. Je ziet jezelf in een scherp licht, je ploeterende “ik”.

Maar als je volhardt, wordt het al iets stiller. Eindelijk vervaagt het geraas en word je vanbinnen stil. Er is geen dreiging meer. Het is of een wild golvend meer tot rust komt. Stilte schept orde. Ze raakt iets aan van de altijd aanwezige vrede die in je woont.

Ongemerkt daal je neer in een diepere laag,

De stilte kan heel maken als je haar in volle vrijheid verwelkomt. Als je totaal ontvankelijk wordt. Dan kan stilte helend zijn en je verbinden voelt met de stille kern van de anderen en al het andere.

(Wij kunnen die stilte leren door haar te zoeken, alleen of samen in een kring, waar de stilte van de één die van de ander versterkt en doet stromen.

En als we eenmaal hebben geleerd neer te dalen in de stilte in ons zelf, kunnen wij haar vinden overal waar wij zijn: in een druk gezelschap, in een lawaaiige stad, in de tram, langs de tastende draden van een gesprek.)

Naar Catharina Visser in Verscholen Dimensie, p. 49-55

Lezing Stilteviering De Vleugel – 20/11/10

In onze drukke, luidruchtige samenleving snakken we naar stilte. Stilte is er meer af- dan aanwezig. Je moet ze bewust zoeken.

Maar als de stilte je lokt, je roept, ga er dan op in. Ze belooft je avontuur.

Als je stil zit en de stilte rondom je hoort en voelt, denk je: ja, dit is het. Tot je merkt dat het ín jezelf helemaal niet zo stil is. Een caleidoscoop begint rond te draaien, flitsen van de dag, emoties.

Stilte verhult niets. Stilte ontmaskert en werpt alle sluiers af. Emoties komen opzetten. Je ziet jezelf in een scherp licht, je ploeterende “ik”.

Maar als je volhardt, wordt het al iets stiller. Eindelijk vervaagt het geraas en word je vanbinnen stil. Er is geen dreiging meer. Het is of een wild golvend meer tot rust komt. Stilte schept orde. Ze raakt iets aan van de altijd aanwezige vrede die in je woont.

Ongemerkt daal je neer in een diepere laag,

De stilte kan heel maken als je haar in volle vrijheid verwelkomt. Als je totaal ontvankelijk wordt. Dan kan stilte helend zijn en je verbinden voelt met de stille kern van de anderen en al het andere.

(Wij kunnen die stilte leren door haar te zoeken, alleen of samen in een kring, waar de stilte van de één die van de ander versterkt en doet stromen.

En als we eenmaal hebben geleerd neer te dalen in de stilte in ons zelf, kunnen wij haar vinden overal waar wij zijn: in een druk gezelschap, in een lawaaiige stad, in de tram, langs de tastende draden van een gesprek.)

Naar Catharina Visser in Verscholen Dimensie, p. 49-55

 

Welkom...

...welkom op onze website.(Vleugel)

Kalender

April 2018
M D W D V Z Z
26 27 28 29 30 31 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 1 2 3 4 5 6

Nieuw

 

Kijk naar Nieuws- Rondom de Vleugel

Inloggen