reflectie huiskamergesprekken. door A. Pas

Thema : IK en de SAMENLEVING.

DE VLEUGEL 24 april 2010

Reflectie op de verslagen van de huiskamergesprekken

THEMA: IK en de SAMENLEVING

°Inleiding: bij het lezen van de verslagen

°Wat komt bovendrijven bij de lectuur

1.Groot verlangen en inzet i.v.m zin, waarden, rechtvaardigheid… (bij haast iedereen?) gekoppeld aan grote verscheidenheid, al naargelang achtergrond, omgeving…

2. Boventoon eerder één van last, opgave, frustratie, geen inpakt op de evolutie, moeilijk om keuzes te maken, vervreemding, rol van de media en informatica…

3. Ook wel kansen, meer leven in hier en nu, verbondenheid, de positieve ervaring bij de kleine inzet…

4. Weinig over vreugde, genieten, deugd, dankbaarheid, leven uit ‘genaden’, hoop, vertrouwen…

5. De ondersteunende aspecten: concrete mensen,gemeenschappen, spiritualiteit, leven in het nu, de bijbel, de vleugel, waarden uit het verleden

6. In de tegenstroom gaan staan wordt veelal bedoeld: in acties, concrete projecten, protest, ook wel een het positieven bevestigen en aanmoedigen

minder in: levensstijl, leven van uit bron, ergens naartoe, weten waarom en waaruit…

(Etty Hillesum: “God, gij hebt mij nodig,…”)

°Reflectie

*Zal er niet altijd een spanning zijn en blijven tussen het “al reeds” en “nog niet”?

Is heel typisch menselijk: het negatieve zuigt aan, lokt protest uit, brengt uit evenwicht … het positieve is gewoon, vanzelfsprekend…

*Hoe bewuster je wil leven, hoe moeilijker… Maar wordt ook toegevoegd, hoe intenser, hoe zinvoller, hoe ‘menselijker’ …

*De hele wereld in zijn geheel is nooit te verteren… Alles begint met de opgave: ‘probeer lief te hebben’ (Dorothy Sölle) De wereld liefhebben zoals die is, mezelf liefhebben zoals ik ben… Slaan we die stap meestal niet over?

Niet handelen, reageren, protesteren… alvorens de vraag te stellen: uit liefde voor wie, voor wat?

*Uitdaging blijft: desondanks genietend geloven en gelovend genieten…

‘Een appel opeten, op zo’n manier, dat de appel er zelf deugd aan beleefd.’

Levenskunst in moeilijke tijden: enkele vragen

1. De moed hebben in zichzelf een middelpunt te zoeken en te vinden, zonder te leven alsof je zelf het middelpunt bent.

Kan je je daarbij iets voorstellen? Voorbeelden?

2. Balanceren tussen:

- zich aan niets onttrekken van wat je persoonlijke levensweg kruist: openstaan, kiezen, handelen…

- je een persoonlijk project opleggen (iets op de voorgrond) al de rest op de achtergrond… (Damiaan en de melaatsen)

Zit hier een uitdaging? Hoe kan je daar naartoe leven?

3. Leven tussen applaus en protest.

Hoe wegen vinden om het applaus evenveel vorm te geven?

4. Komen we nog tot: gevouwen handen, en gebogen knieën?... (Etty Hillesum)

5. Wie “liefdevol” in samenleving wil leven: transparant, met eerbied voor het leven van ieder anders, en voor de wereld, zal ook altijd een beetje sterven.

Aan de liefde kan je dood gaan: hoever kan ik daarin gaan, hoever wil ik gaan? En tegelijkertijd blijven leven vanuit het “en toch”?