10.04.10 Middelmatigheid

Toelichting werd gehouden door Bert Lodewijckx.

De evangelietekst zojuist gelezen kennen we allemaal, toch de meesten onder ons. Het is ons in onze kinderjaren onderwezen met de stichtelijke uitleg dat we allemaal onze talenten moeten gebruiken.

Onze mogelijkheden mogen we niet onderscheppen, neen ontplooien en gebruiken tot meerdere eer en glorie van God. Toen al, middelmatig als ik mij voelde, hoopte ik dat ik in mijn leven die met zijn twee talenten mocht zijn, dat was ten minste in Gods ogen nog ne goeie! Tantpis voor die met maar één talent, daar zal geween en tandengeknars zijn. Wie heeft zal gegeven worden, wie niet heeft zal nog ontnomen worden. Het matheus-effect ten voeten uit!

Ik heb het moeilijk met zulke verhaaltjes. Er zijn zoveel mensen die er niet bovenuit steken. Er zijn er zovelen die uit angst niet durven leven voluit met dat wat ze in zich dragen: Wie ben ik, dat ik dat zal doen. Ik ben maar nen gewone piot! Vele mensen overdoen zich ook in hun pogen om hun leven eeuwigheidswaarde te geven en gaan ten onder aan de stress die dat met zich meebrengt. Er is de ontgoocheling van de middelmatigheid: wat ik gedroomd had over mezelf wordt niet waar, ik steek er helemaal niet bovenuit. Mijn talenten zijn maar gewone talenten, wat ik ervan bak is niet de moeite waard. Mensen begraven zich, ze kunnen niet mee in het helse ritme van de tijd. Ze doen niet meer mee, er is allen geween en tandengeknars, verdoemnis is hun deel, slaaf als ze zijn van het altijd meer en beter, slaaf als ze zijn van hun eigen zelfbeeld, slaaf als ze zijn van het altijd maar vergelijken met hen die beter zijn. Er waren eens drie slaven … de ene kreeg vijf talenten, de ander twee en dien ene maar eentje … .

Op een dag, door een goede commentaar, is mijne frank gevallen, het was nog voor den euro. Vanuit maatschappijkritische hoek lezen ze dit evangelie helemaal anders, als een choquerend verhaal: met iets van zo gaat het er aan toe, in het gewone leven, in het leven waar we nog slaaf zijn van de duistere machten, nog niet bevrijdt, nog niet tot inzicht gekomen met wat het rijk Gods brengt. Het matheuseffect is zoals het er aan toe gaat. Het is niet de verdoemnis van God uit, maar de verdoemnis van onze manier van leven, onze manier van doen. Armen worden armer. Rijken rijker. Mensen met talenten zetten zich overal door, wie zonder leeft, voelt zich klein en kwijnt weg! Direct na dit verhaal zet Matheus zijn apotheose, het sluitstuk van Jezus verkondiging. Ik was naakt en ge hebt mij gekleed, ik was dorstig en ge hebt mij te drinken gegeven. IK was ziek en ge hebt mij bezocht. Het oordeel van God uit is niet dat je gewoekerd hebt met uw talenten maar is wel wat heb je gedaan voor de minsten, wat heb je aan rechtvaardigheid gedaan en dat krijgt eeuwigheidswaarde. Vanuit de eenvoud van de solidariteit heb je je leven te leven met je talenten als middel, niet als doel!

Middelmatigheid het lijkt wel een negatief woord, we mogen niet middelmatig zijn. Alles lijkt er op gericht dat wij boven onszelf uitstijgen, dat we meer doen dan we kunnen. Wij vergelijken ons met anderen en voelen ons klein. Sommigen genieten zo van hun kunnen dat ze de anderen overspoelen.

Natuurlijk hebben wij de motor nodig van onze ambitie. Het is gezond dat we in onze jeugdjaren de nodige idealen hebben die ons voortdrijven. Ook ouder geworden is het goed van gedreven te blijven, te werken aan verfijning en inzicht. Maar super hoeft niemand te zijn. In het boek prediker lazen we dat we het goede midden moeten vinden. Je hoeft niet te rechtvaardig te zijn, je moet natuurlijk ook gene dwaas worden.. Het juiste midden vinden, leven op de plek die je gegeven is. Trouw volhouden op je plek, je keuzes volgen maar er ook mee kunnen leven dat wat je gedroomd hebt niet uitkomt. Volhouden, er blijven voor gaan, de mislukking toelaten maar er niet aan ten onder gaan! Het juiste midden is kunnen leven met je keuzes, je talenten juist inschatten, de ontgoocheling een plaats geven en toch verder gaan, leven met datgene wat op je toekomt. Het is leven niet te hoog, niet te laag, niet te wild, niet te tam maar wel een evenwicht vinden en tevreden zijn met jezelf. Misschien moet je kunnen zeggen: ik wil goed worden in die middelmaat. Het is leven met wat er is, je eigen kwaliteiten ontdekken zonder ze te overschatten of ze te minimaliseren en dat ten dienste stellen van een ander. Het is de eenvoud vinden van je leven. De eenvoud die ook matheus beschrijft in zijn evangelie als Jezus met zijn verkondiging begint. Hij prijst de mensen zalig die arm Van Geest zijn, zachtmoedig, rechtvaardig en zuiver van hart. Het is zalig van mensen te zien die eenvoudig blijven, die met een eerlijk en oprecht hart bij mensen zijn. Het is zalig als er iemand geraakt wordt omwille van de gerechtigheid, de verontwaardiging om wat verkeerd gaat met mensen. Zalig dat mensen verdrietig worden bij het leed van mensen, zalig de barmhartigen, de vredebrengers. Zoveel mensen die met kleine talenten doen wat ze kunnen, doen wat moet gedaan worden. Ze lopen niet voorbij aan het essentiële: dat wij leven voor elkaar: solidair en vrij. Vrij van heerszucht, vrij van de grootste te willen zijn. Vrij om te leven, voluit, het midden houdend, niet te rechtvaardig maar ook niet te dwaas. Gewoon mens zijn betrokken en levend voor elkaar. Zalig die leeft met dat ene talent, niet meer of niet minder maar die leeft voluit, gegeven aan mensen, geëngageerd, doende wat hij of zij kan. Zalig jullie allemaal hoe middelmatig je ook maar bent.

Bert Lodewijckx

 

Welkom...

...welkom op onze website.(Vleugel)

Kalender

Februari 2018
M D W D V Z Z
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 1 2 3 4

Nieuw

 

Kijk naar Nieuws- Rondom de Vleugel

Inloggen