16.05.09 Zegen en zegenen vandaag

toelichting gehouden door Lydia de Wolf

 

 

Toelichting nà Benedictus

 

Zegenen: een begrip, een verlangen zo hoog, zo breed en zo diep als het leven zelf.

Of beter: hoger en breder en dieper, iets als lucht om ons heen, als een mantel omgeslagen.

 

Maar er is ook zegen in ons, oerkracht, weldadigheid die we – eens ontvangen – zelf ook mogen doorgeven. Benedicere in rust en beweging, in de morgen – op de middag – bij de avond – door de nacht, in wijze afwisseling van ritmen die telkens weer het evenwicht herstellen.

 

Heel het leven is zegening, ook al kunnen we niet altijd zeggen dat het goed is wat gebeurt en dat mensen zegen zijn voor elkaar. Maar toch:

zegen is als een boemerang: je zegt haar toe en ze komt over jou terug.

 

Met Herman Verbeek willen we dat zegenen van harte uitzingen. Zoals we God hebben gezegend in het Benedictus, willen we nu elkaar en alles wat ons leven vervulling geeft recht doen en alle goeds toewensen.

 

I.                   – we groeten de zegen geborgen in de ochtend:

nieuwe geboorte, ontwaken, verbazing, aanraking, adem en glimlach en dauw,    vrijheid, verwachting, opgaande zon, licht en brood.

-         zegenlied (1ste strofe)

 

II.            -  we herkennen de groeikracht van zegen op de middag:

Risico en visioen, regen en smelten, hartstocht, ruimte, volrijpe vrucht, vragen en samengaan, ja en neen.

-         zegenlied (2e strofe)

 

III.           -  we beamen de mildheid van zegen over de avond:

Stilte en rust, veiligheid, eenvoud, open handen, eerbied en intimiteit, nevel en herinnering, verzoening, grootmoedigheid.

               -   zegenlied (3e strofe)