24.01.09 Genade, overgave, loslaten

Toelichting gehouden door Rita Weynants OVERGAVE toelichting  Vasthouden en loslaten zijn uitersten, zwart-wit-woorden.Interessanter is de speelruimte daartussen in. Daar is plaats voor dragen, omarmen, voor naast iemand staan, voor alleen gaan, voor ont-moeten, voor autonomie in afhankelijkheid. voor ik sla U om als een mantel...voor jij wacht op ons totdat wij opengaan...Ik houd van het lezen tussen de regels, van het wikken en het wegen van woorden, van het schuiven van hun betekenissen op het ritme van hoe het leven is. Zo hoorde ik dat in Brazilië graça , genade een woord is dat tientallen keren per dag gebruikt wordt in een variatie van betekenissen ...-       graçada: (vol van genade) wordt gezegd over iets dat grappig is of schaamteloos, voor iets dat prachtig/mooi is, 'een dotje' ...-       een persoon met graça is een opgeruimd, positief iemand -       seu graça, zonder gratie is iets dat vervelend is, lelijk, tijdverspilling.-       met graça a deus zeg je: wat is het goed/prachtigGenade, een woord voor schoonheid, voor wat bloeit, voor  levenskracht van mensen...  Overgave is een dubbelzinnig woord. Het is een woord van het oorlogsveld. Het betekent capitulatie, onderwerping, maar ook: iets met overgave, met passie doen; ergens zo in opgaan, dat je jezelf en de tijd vergeet. Het Frans en het Engels geven nog meer betekenissen aan het woord. Zij spreken ook van se donner à, dévouement..., devotion en dedication. Toewijding dus en toewending, zich toevertrouwen aan...  Dan vraagt overgave lef, je openstellen voor het ongekende, actieve durf om in het niet-controleerbare te stappen, om je aan het onverwachte en het kwetsbare van het leven zelf te geven. Geloven is als leren zwemmen, schreef Patricia de Martelaere, pas als je bereid bent om de kant los te laten, kun je voelen hoe het water je draagt. Zo is ook geloven loslaten en het afzien van 'de gewone, behoudsgezinde levenshouding'.  (...)Boeddha noemde zijn leerlingen 'de in de stroom getredenen'. Gerard Bodifé vergelijkt het christelijk geloof met een stroom waarvan de bron en de monding buiten ons gezichtsveld liggen. Geloven is de vaste oevers verlaten, in het stromende water stappen en zich laten meevoeren... Wanneer ik dat op het bord uittekende zetten de  studenten - kinderen van onze tijd en samenleving - zichzelf meestal veilig op de oevers of op een eigen zijriviertje of met één voet of één teen in het water ... Waar stap je in als je in die ontembare, wilde, gevaarlijke stroom van geloven stapt? Aan welke God geef je je dan over? (...)Voor mij kan dat alleen een God zijn die roept om heling, verbinding, rechtvaardigheid, vergeving... een God die door ons te doen is en zo een God wordt van heiligmakende genade... En hoe zit dat met die donkere betekenis van overgave: capitulatie, onderwerping?Hoe kan er geleefd worden in gedwongen vormen van overgave, in geweldsituaties waarin mensen niet anders kunnen dan zich 'overgeven om te overleven'? Hoe kan je daarin je ziel bewaren en de toekomst niet laten verduisteren omdat het nu niet leefbaar is? (...)Misschien door splinters hoop te bewaren tegen alle miserie in.Ik kan dat horen in de negro-spirituals die zwarten zongen vanaf de dagen van de slavernij tot op vandaag, in de stem van Martin Luther King was het horen.En ik hoorde het onlangs zo: wanneer in de slums van Sri Lanka christenen het Sint-Sebastiaansfeest vieren komen de moslims helpen bij het wassen van hun heiligenbeelden en wanneer er in de straat eucharistie wordt gevierd houden moslims en hindoes de verlichting op peil. Dat is échte overgave aan het leven... grenzen worden overschreden, er wordt gezamelijk feest gevierd om de banaliteit te doorbreken, om de hoop 'even' te laten gebeuren. Onmacht wordt overstegen, het goddelijke kent er een vrije val, het is er open, zonder naam, zonder gestalte.... en die er naar kijkt komt zelf in vrije val... het verlangen naar het onmogelijke wordt opengehouden en God, gemaakt van scherven en fragmenten is er een lokkende horizon... Wat kunnen wij daarop zeggen? Graça a deus: wat is dat goed, prachtig. Rita Weynants - De Vleugel , 24 januari 2009
 Voorbeden:dat wijvaste oevers durven verlaten, in de stroom stappen,onmacht overstijgen, hoop laten gebeuren, dat wij vertrouwen in het eigen diepe horenons openstellen voor het onbeheersbare, het onbekende... dat wij...leven in échte overgavenaar elkaar toegewend, met alle verbindingen open, met liefde die vrij houdt ...    
 

Welkom...

...welkom op onze website.(Vleugel)

Kalender

December 2017
M D W D V Z Z
27 28 29 30 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

Nieuw

 

Kijk naar Nieuws- Rondom de Vleugel

Inloggen