2016.09.24 Gisteren, vandaag en morgen ?

Toelichting werd gehouden door Egbert Roose.

 

Apocalyps bij Marcus

Prediking Mc 13, 24-32

Beste vrienden,

 

 

We hebben een stevig stuk gelezen. Juist nu de zon zo prachtig schijnt, gaan we lezen dat de zon het niét meer goed doet: de zon wordt verduisterd. Toch spijtig, nu het zo’n heerlijk weer is! Waar gaat het eigenlijk om?

Marcus 13 heet in de Bijbelwetenschap een ‘apocalyptisch hoofdstuk’. De eerste 3 evangeliën hebben zo’n apoc. hoofdstuk, Mt Mc en Luk.

Apocalyps betekent: het is verschrikkelijke tijd, je zou denken:  het einde der tijden komt eraan, alles staat op zijn kop: verschrikkelijke crisis, bankencrisis, vluchtelingencrisis, het klimaat is helemaal van slag … En de vraag die men stelt is: wat is er nog aan vastigheid en zekerheid; waar is stabiliteit te vinden? Wat betreft uw geld, de vluchtelingen, rechtvaardigheid in de wereld, het milieu??

Ga dan maar eens zeggen: ik geloof, mijn houvast is in de Heer van hemel en aarde, ik twijfel niet. Hoe moeilijk is dat dan? Vele mensen kunnen dat ook niet.

Zo was het ook in de tijd van Jezus, of in de tijd dat dit oudste evangelie geschreven was. Middenin de Joodse oorlog, middenin de verwoesting van heel het land Palestina, meer dan 100.000 mensen gruwelijk gedood, gedood, verbrand, verdronken door de Romeinen.
Marcus spreekt in dit hoofdstuk van de ‘gruwel der verwoesting’. De prachtige tempel van Jeruzalem, een gebouw van meer dan 500 jaar oud, met de grond gelijk gemaakt, en de militaire vlag van Rome bovenop de ruïnes: voilà, hier zijn we, wij, Romeinen, wij zijn de sterksten! Wie is de sterkste?? Wij toch. Hebt ge ’t gezien? De gruwel der verwoesting?

Wel, het hoofdstuk Mc 13 is opgebouwd vanuit die vraag: hebt ge ’t gezien? Of anders gezegd: Kijk goed uit uw doppen! Kijk uit. Ja, want dat is nodig.

Weet u, in verwarrende tijden moet je proberen niet in paniek te geraken, maar raak je vlug in paniek. Gaan mensen roepen en tieren, maar een heldere kijk op de zaak is er niet bij. En als je niet oppast wordt die angst nog gevoed en aangekweekt, zodat je die politiek bruikbaar kunt maken.

Daarom dat Marcus 3x dat ‘kijk uit’ naar voren brengt:

1e Kijk ook eens nuchter naar de situatie. Wat gebeurt eer nu echt, wat is er echt aan de hand!

2e Het tweede ‘kijk uit’ is meer om uzelf en de gemeenschap van mensen die zich verzetten, te behoeden. Onderschat het kwaad niet dat u uit elkaar wil trekken, maar houdt elkander vast.

3e Het derde ‘kijk uit’ is de ‘gruwel der veerwoesting’, wat verschrikkelijk is, toch scherp te zien. Het is wat we hoorden bij het binnen komen van Hugo met al die aanslagen en wreedheden: Bagdad, Kaboel in Afghanistan, New York, Parijs, de aardbeving in Italië … verschrikkelijk!, maar ga niet onmiddellijk paniekwetten opstellen, zoals de Patriot Act in de Verenigde Staten, waardoor de maatschappij in de handen van de ‘angst’ terechtkomt, dat die ‘angst’ politiek wordt uitgebuit!?

Wel, na die drie ‘kijk uit uw doppen’ komt nu onze tekst:

In die dagen zal na de verdrukking

de zon worden verduisterd,

de maan haar schijnsel niet meer geven

de sterren uit de hemel vallen

m.a.w. de machten in de hemel zullen wankelen!

Tja, dat is straffe taal, dat hier gesproken wordt hé? Hebt u de machten van de hemel al eens zien wankelen? Ja, een ‘vallende’ ster, maar wankelen? De zon zien wankelen? Och durft Marcus dit te stellen. Misschien zit er wel meer achter.

Weet u, van die zon: keizer Nero gebruikte mensen die zich verzetten tegen zijn keizermacht, als straatverlichting. Hij liet die binden op een paal, en stak die mensen in brand. Prachtig, zo’n verlichting. Keizer Nero beschouwde zich als de zonnegod, en liet in Rome een bronzen beeld oprichten van 30m hoog! Alstublieft, hier staat hoog verheven uw zonneweldoener! Kijk eens!

En de sterren van het Romeinse Rijk, allemaal namen van goden van het Romeinse Rijk:

Mars, de god van de oorlog

Mercurius, de god van de rijk makende handel voor Rome

En Jupiter, de oppergod, die het allemaal samenhield.
Allemaal namen van sterren. En Marcus durft te zeggen: ze gaan wankelen, ’t zal gedaan zijn met deze verschrikkelijke macht!

Is dat geen gedurfde boodschap? Dat je in die miserie, in die tijd van verwoesting, in die apocalyptische tijden, dit durft te zeggen.
En zie, gaat Marcus dan verder, weer dat ‘zie’, dan zullen ze de Mensenzoon zien, komend in de wolken, met macht en heerlijkheid. Een ander perspectief laat zich zien, een ander soort rijk. Waar menselijkheid heerst, waar de kleinste mens aan bod komt: de mensenzoon als de slaaf te midden van de slaven.

Ziet u het al? Het laat ons niet los, te midden van al die machten, die nu nog denken de plak te zwaaien.

Maar: los dat perspectief niet, houd dat vast, want anders zijn we helemaal verloren. Dan geef je je over aan die machten; of je trekt je terug in je eentje. Zeer goed, zullen de machtigen reageren, dan ben niet meer gevaarlijk!

Nee, doorgrond dat perspectief van de Mensenzoon, en dan zegt Marcus erachter: leer van de vijgenboom: haar hout wordt alweer zacht, zie je het, voel je het, weet dan dat de zomer eraan komt; haar bladeren schieten dan uit, de vijgenboom gaat weer bloeien en zijn zoete vrucht geven.
Weet u, de vijgenboom is in de Bijbel het beeld van het volk van God, dat lekkere vruchten geeft; mensen die smaak geven aan het leven, zin, vrolijkheid en kracht voor de mensen, of weerstand tegen het kwade. Dat doet die bloeiende vijgenboom. Weet u, in het vorige hoofdstuk van Marcus was hij nog vervloekt door Christus: het volk geeft geen vruchten meer, het doet mee met de machten van Rome, het verkoopt zich; dan komt er geen menselijkheid en sterkte. Schandalig: vervloekt zijt gij!

Maar, zie je dat de machten van de wereld aan het wankelen zijn? Het loopt ten einde: ziet ge er niet doorheen? Jullie mensen van bevrijding, jullie volk van God, gij basisbeweging, gij kerk … ? Ja, Marcus ziet het, en jullie ook? Het hout van de vijgenboom wordt weer zacht, het kan weer, er staat iets anders voor de deur: het regime van de Mensenzoon!

Jawel, binnen het harde systeem wordt deze zoon der mensen vermaald, klein gemaakt, onder de duim gehouden, dat is zo … Maar gelooft u dat dit het laatste is wat gezegd kan worden? Dat Hij kapot gemaakt wordt, dood en verdwenen? Of is er nog zoiets dat er bovenuit reikt, zoiets als verzet, verrijzenis, het weer opstaan van de mensen en de zoon der mensen? De Mensenzoon verdwijnt toch niet. Kijk goed uit! Ziet ge ‘t? Ook de vijgenboom begint weer te botten, ’t is niet gedaan!

Is dat niet prachtig dat dit ook van het volk van God gezegd wordt? Degenen die het niet willen opgeven. En dat vertrouwen en die hoop geef onze tekst: nuchter, realistisch, en toch toekomst openbrekend, hoopgevend!

Moge dat ook in onze kerken gebeuren, in onze basisgroepen, dat we daarmee, hopend, gelovend, ons verzettend doorgaan, met de stootkracht van een midle kracht …

AMEN

Egbert Rooze

 

 

Welkom...

...welkom op onze website.(Vleugel)

Kalender

Juli 2018
M D W D V Z Z
25 26 27 28 29 30 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 1 2 3 4 5

Nieuw

 

Kijk naar Nieuws- Rondom de Vleugel

Inloggen