2016.02.20 Vasten kunnen we leven met wat minder ...?

Toelichting door Maria Polfliet

Ik hoop dat het geen beangstigend signaal is, maar mijn verste herinneringen aan de Vasten staan me het helderste voor de geest …

Mijn vader was een diepgelovig man en wat kerkelijke tradities betrof, hadden wij als kinderen weinig of beter gezegd géén keus …

Op de eerste dag van de Vasten – Aswoensdag -  aten we nog geen pruimentaart, maar gingen we steevast een assekruisje halen …

Ik herinner me nog goed dat we probeerden om dat zo lang mogelijk op ons voorhoofd te houden.

Elke dag - dus ook op schooldagen - èn nuchter ! – moesten we naar de mis.

Nadien mochten al de kinderen die in de kerk waren in de schoolrefter hun boterhammetjes opeten.

In de klas hong er een groot bord met bovenaan een Kruisbeeld getekend en daarop werd er dan een - papieren - schaapje met de naam van het aanwezige kind gekleefd ... Competitie ontstond om ’t er meeste schaapjes … ik had ze alle 40 …

Het derde punt dat ik me herinner is dat we thuis alle gekregen snoepjes in een blikken doos moesten steken.  Na de vastentijd smaakte niks nog lekker : wat zacht was, was hard geworden; wat krokant was, was mals geworden.  Zout, zoet, zuur … geuren en smaken hadden zich vermengd …

En tot slot de goede week.   Het lijdensverhaal vond ik wel telkens erg lang duren, maar toen al hield ik van de stille aanbidding op Witte Donderdag.

Eens het huis uit, evolueerde de vastenperiode naar een meer “volwassen” vorm .  Het werd een tijd van bewuster leven, versoberen, consuminderen, delen, respect hebben voor Moeder Aarde.

Concreet betekende dit het ontzeggen van één of ander genot, zuiniger omspringen met energie, bewuster boodschappen doen, minder afval produceren, de auto wat vaker aan de kant laten staan …

De vastenperiode is voor mij ook steeds onlosmakelijk verbonden geweest met Broederlijk Delen : solidariteit en delen met zij die het minder goed hebben.  Het geld dat werd uitgespaard door te vasten, werd bestemd voor een goed doel; vaak was dat het project dat door Broederlijk Delen in de kijker werd gezet.

Toen we onlangs met enkele mensen reflecteerden over de komende vastenperiode en we onze intenties aan mekaar kenbaar maakten, viel me dit sterk op.

Mijn intentie om dit jaar wat meer tijd te nemen voor mezelf om stil te staan en de hoognodige rustmomenten in te bouwen benoemde ik tegelijkertijd ook als een wat egoïstische manier van vasten omdat ze niet gekoppeld is aan het delen met anderen.

Heel veel mensen – en zeker niet alleen christenen – voelen zich aangesproken door het ‘nieuwe vasten’.

Daar waar vroeger vaak de nadruk gelegd werd op een onthouding van voedsel; ontstaan er steeds meer alternatieve vormen van vasten.

Een aanzet om bewuster te leven.  Een uitnodiging om bewuster om te gaan met onze Moeder Aarde, om zuiniger om te springen met energie, om minder afval te produceren.

Zo horen we spreken over :

40 dagen zonder auto, 40 dagen zonder plastic, 40 dagen inlands voedsel eten, 40 dagen zonder televisie of zonder computerspelletjes, 40 dagen een goede daad doen, 40 dagen zonder facebook, …

De bekendste vastenactie is ongetwijfeld 40 Dagen zonder vlees’, die 5 jaar geleden in het leven werd geroepen door Alexia Leysen .

Op deze manier wordt meer aandacht gevraagd voor de grote impact van onze voedingsgewoonten op het milieu.

We zijn ons meer bewust geworden dat er dringend iets moet gebeuren aan de klimaatopwarming van de aarde, waarvan vooral de mensen in het Zuiden de eerste slachtoffers zijn.

Opvallende steun komt er dit jaar vanuit politieke hoek.  Minstens 20 politici ondersteunen de actie en doen zelf mee om de ecologische voetafdruk te verkleinen.

De campagne is dit jaar ook iets breder : zo verschijnt er voor het eerst een Dagen-zonder-Vlees kookboek met daarin tips om o.a. meer seizoensgroenten te gebruiken.

Ook worden tips gegeven om voedselverspilling tegen te gaan of voedselverpakkingluw te winkelen.

Op deze manier kan vasten een bezinning worden op onze levensstijl.

Ik kan alleen maar hopen dat dit niét stopt na 40 dagen … voor mezelf is het zowat een vanzelfsprekende manier van leven geworden.

En ik denk vaak aan het motto:

“We hebben de aarde niét geërfd van onze ouders, maar we hebben haar in bruikleen gekregen voor onze kinderen !”

 

 

 

 

voorbeden :

- laat ons in deze veertigdagentijd ook luisteren naar wat onze ziel nodig heeft, ons herbronnen zodat we meer innerlijke rust vinden …

- laat ons in deze veertigdagentijd, aandacht en respect hebben voor de vastenbeleving van anderen en waar nodig wat steun en bemoediging geven

- laat ons in deze veertigdagentijd ook aandacht hebben voor het Zuiden en voor een duurzame levensstijl

- uit het gebedenboek van de gemeenschap ?

 

 

 

 

 

Welkom...

...welkom op onze website.(Vleugel)

Kalender

Juli 2018
M D W D V Z Z
25 26 27 28 29 30 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 1 2 3 4 5

Nieuw

 

Kijk naar Nieuws- Rondom de Vleugel

Inloggen