2015.10.03 Kris Gelaude. Haar teksten en liederen

Getuigenis Hilde Broekhoven en Anne Willocx-Michielsen

 

Getuigenis 2 de viering Kris GelaudeHoe is ‘ze’ – Kris Gelaude - in mijn huiskamer binnen gekomen?

Het eerste contact was via haar boek ‘Voor wie woorden zoekt’. Handig, dacht ik, om bij verschillende gelegenheden enkele tekstjes bij de hand te hebben om op een kaartje te schrijven. En inderdaad, die teksten lenen zich daartoe. Maar ook haar kleine boekjes, rond afscheid, ouder worden enz.. spraken me erg aan.

Haar tweede boek ‘Voor wie verstilling zoekt’, heeft enige tijd naast mijn bed gelegen om voor het slapen gaan een tekst te lezen, maar dan is het wat in de vergeethoek geraakt. Tot ik met iemand sprak over deze cyclus rond de teksten en liederen van Kris, en ze mij dit boek liet zien. Ik herkende het meteen en wist dat het ook in mijn boekenkast stond..

Heel blij was ik vorig jaar met de zangavond in de Sint-Anna-ten-Drieënkerk op Linkeroever waar we met velen een aantal liederen zongen, geschreven door Kris Gelaude en op muziek gezet door Arnout Malfliet. Kris gaf daar zelf wat uitleg over het ontstaan van deze teksten en over haar engagement in de Filosofenfontein te Heverlee. Daar kocht ik haar boekje met de teksten en de cd ‘Wie anders zou de hemel dragen’. Een aantal liederen klonken me dus al vertrouwd van de samenzang in de kerk en de anderen leerde ik thuis kennen. Ik heb die cd al zowat grijs gedraaid tijdens de strijk…


Vooral het lied ‘Geen weg is te lang, geen steen is te zwaar voor wie van het eerste uur zijn doordrongen’ is blijven klinken en probeerde ik van buiten te leren. De muziek van Arnout beklemtoont daarin de woorden ‘doordrongen’ en  ‘stamvaders zongen’ zo mooi.

Ik herken zo heel sterk mijn contemplatief zieltje in dit refrein. Ook ik voel me doordrongen van dat vuur, en wil hoop brengen, licht dragen…  Dit lied klinkt bijna profetisch, geeft perspectief en bemoediging. Het woord ‘stamvaders’ daarin, wat wij vroeger ‘aartsvaders’ noemden, raakt mij. Daarbij bedenk ik dat er even goed stammoeders bestaan, vroeger en nu; mensen die met de jaren doordrongen zijn geraakt van de Bijbelse boodschap dat de Ene een voorkeurliefde heeft voor de zwaksten en dat er altijd toekomst mogelijk is.

Toen we met de ‘Zomer van de Vleugel’ een viering gingen bijwonen in de Filosofenfontein, vertelde Kris Gelaude dat ze dit lied had geschreven ter gelegenheid van de verjaardag van Marcel Braekers, de priester die daar om de veertien dagen voorgaat.

Ook de refreinen “Ik zal er zijn, hebt Gij gezegd” en “Sta op vrees niet, als een levende gaat Hij u voor”, zinderen na en blijf ik geregeld zingen.

Door dit alles is ook de idee voor deze cyclus ontstaan, en was ik blij met het aanbod van Anne om die samen voor te bereiden. Het verplichtte me om nog eens extra de tijd nemen om de liederen en teksten van Kris te beluisteren en te lezen. dat deed me goed want er zit veel levenswijsheid en geloof in. Vind ik toch.                                                                                                       Hilde Broeckhoven.

 

Ja, hoe kwam Kris Gelaude in mijn huiskamer binnen ? Moeilijke vraag…..

Ik denk dat heel in het begin ik gedichten van haar hier en daar gevonden had. Voor mij was het en begrijpelijke taal.

Zo ben ik eveneens naar die zangavond in de st Anna-ten-drieënkerk geweest op linkeroever.

Daar kocht ik het boek” Voor wie woorden zoekt”. Handig dacht ik als ik een tekst moet hebben voor  een vergadering of voor een kaartje? Je weet maar nooit.

Ondertussen zijn er al wat boekjes bijgekomen.

Een van de mooie gedachten die ik de laatste tijd wel veel vastneem en waar ik mij in terugvind is ‘ laat niet verloren gaan’. Deze wil ik U graag even voorlezen.

Waarom deze tekst….misschien omdat ik in de herfst van mijn leven begin en dat ik in een periode kom waar doorgeven heel belangrijk wordt.

Misschien omdat mijn kinderen zelf hun leven in handen nemen en ik nog even wil zeggen…vergeet dit niet.

Misschien voor mezelf…even door de drukte van het leven…denk toch nog aan dit.

Laat niet verloren gaan.

Laat niet verloren gaan.

Niet het werken en zwoegen.

Niet een ster aan de hemel.

Niet een zaad in de aarde.

Niet het lied in het hart

van de mens.

Laat niet verloren gaan.

De dromen noch het verlangen.

De schoonheid niet die ons tot bloei brengt.

Het lachen niet dat ons optilt.

De tranen niet in de bedding van dit bestaan.

Laat niet verloren gaan

De voetstap van de geliefde.

De klank van zijn stem niet.

Zijn gloed, zijn moed en zijn trouw niet.

Niet de hoop die hem rechthoudt.

Niet het woord dat ons bijblijft.

Niet de troost van nabijheid.

Niet de naamloze leegte.

De stilte nadien.

Laat niet verloren gaan.

Niet de moed ondanks alles.

Niet de weg die gegaan wordt.

Niet het vruchteloos hopen.

Niet het lichaam gebroken.

Niet het stemloos verdriet.

Laat niet verloren gaan.

Het licht in de dogen.

Het land van belofte.

Het geheim van dit leven.

De kracht van de ziel.

Laat niet verloren gaan.

Geen naam .

Geen ogenblik.

Kris Gelaude kan dit zo mooi verwoorden.

Het leven waardoor ieder van ons wel is doorgegaan. Laten we dit toch niet verloren gaan…het was het zeker waard.

Anne Willocx-Michielsen

 

 

 

Welkom...

...welkom op onze website.(Vleugel)

Kalender

Januari 2018
M D W D V Z Z
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 1 2 3 4

Nieuw

 

Kijk naar Nieuws- Rondom de Vleugel

Inloggen