2015.05.16 De geest, een bezielde kracht ?

Toelichting gehouden door Jos Clymans.

Bezield in het leven


Er is maar één spektakel dat grootser is dan de zee, zegt Victor Hugo, en dat is de lucht. En er is maar één spektakel dat grootser is dan de lucht en dat is het binnenste van de ziel.

Groots en onpeilbaar. Meestal in rust maar soms in beroering. Een onpeilbaar universum van opgeslagen ervaringen, emoties en indrukken. Letterlijk in-drukken. Reken ik de liederen mee die ik met mijn moeder meezong voor ik werd geboren, dan zing ik al langer dan ik officieel leef. Reken in mijn eerste kijkboeken mee, dan ben ik al 65 jaar aan het lezen. Een briljanten jubileum. Hoeveel melodieën er ondertussen in mij wonen: die zijn niet te tellen. Hoeveel verhalen er in mij zijn opgeslagen: ik ben de tel kwijt. En wat al die bladzijden met mij gedaan hebben, ik vraag het me af. Dat is trouwens wat lezen doet: je vraag het je af. Het enige wat ik zeker weet, is dat woord en muziek me vaak wonderlijk intens hebben ontroerd.

En als je mij zou vragen wat mij bezielt dan zou ik spontaan antwoorden: al wat mij ontroert, of moet ik zeggen al wat mij beroert. Natuurlijk het Erbarme dich, maar ook de knuffel van mijn kleinzoon, het afscheid van mijn ouders, het leed van de sherpa/vriend in Kathmandu, en vele, vele vormen van oprechte ontmoetingen waardoor ik mij even heel intens zielsverbonden weet met de andere, de andere met kleine en met hoofdletter.

Maar er is ook een beweging van binnenuit die mensen als het ware boven zichzelf doet uitstijgen. Wat je ziet bij vele getalenteerde mannen en vrouwen die zich bezield inzetten voor de wetenschap, de kunst, de sport, die zich engageren in de zorg voor de medemens, voor hun kinderen, die elke dag het beste van zichzelf geven in hun job of op hun manier een steentje willen bijdragen aan de positieve verandering van de wereld.

Hoe sta ik authentiek en bezield in het leven? Misschien moeten we voor het antwoord bij de benedictijnen te rade gaan. Was hun devies niet Ora et labora, bid en werk? Of heel vrij vertaald: ontwikkel geluk en liefde in jezelf en doe dan wat je denkt te moeten doen om van deze wereld een betere plaats te maken.

Of hoe zeggen de boeddhisten het met de woorden van Edel Maex? Zet je neer in stilte. Richt de blik naar binnen. Laat je ziel geraakt worden. Laat het aan je hart komen. En daarna staan we weer op en stappen opnieuw de wereld in, doen verder waarmee we bezig waren, zo goed als het kan, en zetten onze talenten en ons mededogen in ten dienste van de zorgbehoevende medemens.

En ook de moderne bedrijfsgoeroes vertalen het op hun manier: breng wat je drijft en je bezielt op één lijn met datgene waarmee je bezig bent. Van binnen vind je je waarden, talenten en aspiraties, van buiten je job en de mensen die je omringen. Breng die twee samen en er ontstaat een gedrevenheid die succes en nog veel meer mogelijk maakt.

Ora et labora. Mediteer en ga op stap. Wees jezelf en doe je ding. Daarom kijk ik met heel veel nieuwsgierigheid naar binnen om te ontdekken wie ik ben, wat ik echt wil doen, welke waarden voor mij belangrijk zijn… en kijk ik met even veel nieuwsgierigheid om mij heen om te zien hoe ik in de wereld sta… Twee dimensies die zin geven aan mijn leven: een die mij doet reflecteren en mij doet werken aan een soort innerlijkheid; en een externe dimensie waarbij ik iets probeer te betekenen voor anderen.

Nog eens de vraag hoe ik zinvol en bezield in het leven kan staan. Ook de filosofen kunnen ons een antwoord aanreiken. En hier haal ik mijn inspiratie bij Toon Van de Velde die ik onlangs op de radio hoorde. Iedereen leeft zijn leven. Maar op een bepaald moment gebeurt er iets waarbij je voelt: dit geeft richting aan mijn leven of waarbij je denkt: dit is wat ik wil doen. Welnu, een gelukkig mens is iemand die die eerste impuls levendig houdt. Die een continuïteit blijft bewaren doorheen alle wisselvalligheden die het leven kenmerken. Die die eerste inspiratie laat doorwerken. En die ingrijpende gebeurtenis die ons stuurt – de Franse filosoof Alain Badiou noemt dat l’événement -  is meestal een appèl.

Er zijn duizenden aantrekkelijke vrouwen en mannen op wie je verliefd kunt worden, maar het wordt die ene. En waarom? Niet omdat ik die nu kies, maar omdat ik mij op een heel speciale manier aangesproken voel door die ene mens. Er zijn in het leven duizenden zaken die we zouden kunnen doen, die we kunnen ondernemen. Waarom doen we dit en niet al die andere dingen? Dat is niet enkel een keuze maar het is omdat we op een heel speciale manier aangesproken worden door de eerste inspiratie.

Maar het vraagt toch ook wat moed om bezield en kwetsbaar  in het leven te staan. Want vaak zijn we bang. Wat gaan de anderen vinden? Mag ik erbij horen? Ben ik goed genoeg? Bang zoals de leerlingen van Jezus die zich na zijn dood hadden teruggetrokken en met gesloten deuren zaten te wachten. En dan gebeurt er iets dat hun leven richting zal geven en waardoor ze weer buiten durven komen om aan iedereen te vertellen wat hen bezielt en inspireert. Het evenement van Pinksteren.

Het evenement dat mijn leven tweeëneenhalf jaar geleden een nieuwe wending heeft gegeven is de geboorte van mijn eerste kleinzoon Andreas. Met plezier kijk ik uit naar de wekelijkse momenten dat hij op bezoek komt. Na het middagslaapje is het tijd om de wereld in te stappen. Samen gaan we dan naar een leegstaand kasteel in onze buurt en het is een weerkerend ritueel. We klimmen op het bordes en kloppen aan de grote deuren aan om te zien of er iemand thuis is. Vermits dat nooit het geval is, maar je weet maar nooit, keren we op onze stappen terug en gaan een majestueuze dreef door. Andreas zit nu op mijn schouders en wijst enthousiast naar alles wat we onderweg tegenkomen. Van daarboven ziet hij ook alles! De dreef leidt van het kasteel naar de kerk – zo ging dat vroeger. Als plots de kerkklok vier uur slaat, heft Andreas het Broeder Jakob aan. Ik val mee in en samen laten wij de klokken meeluiden. Omdat één keer nooit genoeg is, wordt het lied herhaald. En wanneer het bimbambom voor de zevende keer heeft geklonken wordt het even stil. De echo van ons lied gaat naar de hemel. Andreas zegt: Pappie, ik ben blij. Ik zeg: Pappie is ook blij. Andreas zegt: Ik ben héél blij. En ik? Ik ben ontroerd tot in het diepste binnenste van mijn ziel.

Edegem, 16 mei 2015

Jos Clymans

 

 

Welkom...

...welkom op onze website.(Vleugel)

Kalender

December 2017
M D W D V Z Z
27 28 29 30 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

Nieuw

 

Kijk naar Nieuws- Rondom de Vleugel

Inloggen