2015.03.28 In vertrouwen

5 madammen met samen heel wat jaren op de teller,
legden hun levenswijsheden bij elkaar rond het thema van vandaag:
'in vertrouwen'. 

inleiding:


Toen ik me maanden eerder opgaf
om als trekker deze viering te organiseren,
leek vertrouwen mij een waardevolle deugd zoiets als  geduld of eerlijkheid of zo.

Maar sinds wij de eerste keer met ons vijven rond de tafel zaten,
ben ik aan het ontdekken dat vertrouwen iets veel fundamenteler is
dan een na te streven deugd. 
Het is veeleer zoiets als een grondlaag in ons bestaan.

Eén van ons had wat op het internet gesurfd
en een artikel ontdekt van Gabriël Anthonio die schrijft:
Waar zouden we zijn als we geen vertrouwen meer in mekaar hebben?
Als het water uit de kraan, het onderwijs van de docent
en het optreden van de politie niet meer betrouwbaar zijn?
….
Vertrouwen is dé sociale specie tussen mensen
en zorgt voor verbinding in de samenleving.
Zonder vertrouwen geen verbinding
en zonder verbinding geen samenleving meer.
Wat rest zijn bange individuen.

Ondertussen blijkt uit de gebeurtenissen van de laatste weken en dagen
hoe juist die analyse wel is.


We ontdekten ook: de tegenhanger van vertrouwen is niet wantrouwen
maar angst.
Als de angst overheerst in de samenleving en in ons eigen leven,
gaan we eraan kapot.
Een andere gedachte die regelmatig terugkwam, is:
We hebben onze omgeving en gebeurtenissen niet in de hand;
we kunnen enkel iets doen aan onze eigen houding.

Er is basisvertrouwen nodig, constateerden we.
Wat als je die niet hebt?  Waar vind je die?
Of: hoe hervind je het vertrouwen waarmee je als kind op de wereld kwam?

We hebben daar met elkaar over nagedacht
en verschillende ervaringen en gedachten kwamen boven drijven. 
We schreven ze op en brengen ze dit uur.

Getuigenis 1

Vertrouwen is iets van een gevoel dat in mij zit, maar kan het niet omschrijven.
Het is een belangrijk gevoel, besef ik.

In het verleden werd het vertrouwen overstelpt door angst.
Door vertrouwen te krijgen van anderen en de omgeving,
kwam het stilaan in mezelf terug.
Door 's morgens te glimlachen naar mezelf en dagelijks te noteren welk een positieve dingen die dag waren gepasseerd.
Door te brainstormen met positieve dingen kwam er weer vertrouwen .
't Klinkt misschien eenvoudig, maar het werkt!

De omgeving en de mensen vertrouwen
is als geloven dat tijdens de ergste storm ook een positieve afloop mogelijk is.

Het is zoals Petrus die tijdens het wandelen over het water naar Jezus,
door de storm aan het twijfelen wordt gebracht.
Zijn vertrouwen wankelt en hij zakt weg in het water.
Hij verliest zijn geloof wat voor mij zo veel betekent als vertrouwen.

Vertrouwen geeft een soort vrijheid. Een licht gevoel.
Zoals ik al eerder zei: moeilijk te verwoorden.
Maar het maakt me gelukkig.

Ik besef wel dat met de verschrikkelijke dingen die gebeuren
getwijfeld wordt of het wel een goede afloop heeft.
Het kwaad is aanwezig, toch zal het goede overwinnen.
Daarop kunnen we vertrouwen.

Getuigenis 2

De storm van het leven stelt je op de proef.
Een volwassen kind neemt een beslissing. Als moeder heb je er je twijfels over.
Er is een conflict met iemand die je lief is.
Iemand verwacht dat je een daad stelt, maar je twijfelt.
Hier heb ik vertrouwen nodig.
'Het komt goed', zeg ik tegen mezelf. Dat is een gedachte die rust geeft.

Vol vertrouwen kijk ik naar mijn voorjaarsbloemen.
In december stopte ik ze in de grond. Het was koud en guur. De bomen kaal, de takken leken dood.
Ik stopte de bolletjes in de grond want ik vertrouwde erop dat het weer lente werd.
Het komt goed: de krokussen en narcissen bloeien, zoals elk jaar steeds opnieuw.


getuigenis 3

Wat heeft mijn vertrouwen gevoed en doen groeien dat ‘het goed zou komen’ met me na mijn burn-out?

Ik realiseerde me hoe belangrijk het was dat
in eerste instantie ik erin geloofde dat het goed zou komen
en hoe belangrijk het voor me was dat ik me verschillende hulpmiddeltjes eigen zou maken
om in dit basisvertrouwen te groeien.

Zo ging ik dagelijks wandelen in het park in mijn buurt.
Het zien en voelen van de opeenvolging van de seizoenen deed me beseffen dat niets blijft duren, dus ook niet wat moeilijk is.
Na een winter komt een lente.
Na een moeilijke dag komt een volgende dag met nieuwe mogelijkheden.
Ik werd hierdoor onbewust uitgenodigd
om verder te kijken dan hoe ik me soms voelde
en mij open te stellen voor de mogelijkheid
dat bij mij dus ook verandering mogelijk is.

Wat me ook geholpen heeft,
is bewust tijd te maken om stil te staan bij vooruitgang, hoe klein ook,
als iets goed gegaan was of me iets blij gemaakt had.
Ik had gelezen dat wetenschappelijk onderzoek aangetoond had dat wanneer je dit doet juist voor het slapengaan,
dit een positieve invloed heeft op de nachtrust en op het veranderen van gedachtepatronen.
Ik vond dit een interessante gedachte en heb die toegepast.
Zo heb ik oa met positieve affirmaties gewerkt, die in de richting gingen van mijn genezing.
Anderzijds gebeurde het soms ook dat onverwacht dit fundamenteel gevoel van ‘het komt wel goed’,  in mij van zich liet horen. 
Hierdoor kreeg ik soms het gevoel er niet alleen voor te staan.
En heb deze momenten als een soort ‘ankerpuntmomenten’ aangevoeld  in de soms woelige momenten van mijn burn-out.

Getuigenis 4

Vertrouwen -het vertrouwen waar Marianne het in de inleiding over heeft, vertrouwen in het leven, basisvertrouwen - heeft voor mij alles te maken met mijn diepste overtuiging dat de zachte waarden zullen overwinnen aan het eind.

Liefde, vriendschap, aandacht, geduld, hulpvaardigheid, verdraagzaamheid, rechtvaardigheid, vergiffenis, hoop … onderschat ze niet. Ze zijn als gras dat zelfs bij de ergste droogte steeds weer opschiet tussen de stenen.
Uiteindelijk, als het erop aankomt, zorgen zij voor onze overleving, in kwade maar ook in goede dagen. Door hen bewaren wij onze menselijkheid, door hen blijven wij verbonden met elkaar, en kunnen wij onze eigen kwetsbaarheid toelaten.

Mijn rotsvaste overtuiging dat zij niet kapot te krijgen zijn heeft te maken met talloze ervaringen, vele kleintjes en af en toe een grote. Op het moment zelf ben je je er vaak niet van bewust, maar als je aandachtig kijkt zit je leven er vol van.
De nieuwe levenskans die je krijgt als iemand je vergeeft, de kracht die je voelt als iemand in je gelooft, de warmte in je binnenste als iemand je vertrouwt, de deugd die het doet als je iemand kan helpen, het heilige vuur in je als je rechtvaardigheidsgevoel wakker wordt, de balsem van oprechte aandacht….en dat alles over en weer, uitgaande van jou en toekomend bij jou !

Daar leven wij van, dat houdt ons recht, dat zal uiteindelijk de langste adem blijken te hebben.