2014.12.13 De kracht van kwetsbaarheid, de moed van imperfectie en de rijkdom van het anders zijn.

de toelichting werd gehouden door Maria Polfliet.

Lezing uit het boek van Brené Brown : “De kracht van kwetsbaarheid”


Kwetsbaarheid vormt de kern van alle emoties en gevoelens.

Als we voelen, zijn we kwetsbaar.

Het idee dat kwetsbaarheid hetzelfde is als zwakte, is een wijdverbreide maar ook gevààrlijke mythe.  Want wanneer we ons beschermen tegen gevoelens van kwetsbaarheid en trachten te voorkomen dat we als té emotioneel worden gezien; voelen we minachting wanneer anderen minder in staat zijn om deze gevoelens te maskeren.                                                                                                                          In plaats van de moed achter een kwetsbare opstelling te respecteren en te waarderen, laten we onze angst en ons ongemakkelijk gevoel omslaan in afkeuring en kritiek.

Maar kwetsbaarheid staat aan de wieg van de emoties en ervaringen waar we juist naar verlangen.  Kwetsbaarheid is de oorsprong van liefde, verbondenheid, geluk, moed, empathie en creativiteit.     Het is de bron van hoop, medeleven, verantwoordelijkheid en authenticiteit.

Kwetsbaarheid is onzekerheden trotseren, risico’s nemen en je emotioneel blootgeven.

Onze kunstwerken, onze pennevruchten, onze ideeën de wereld in sturen zonder er zeker van te zijn dat ze worden geaccepteerd of gewaardeerd, ook dat is kwetsbaarheid.

Ook liefde is onzeker en houdt een groot risico in.  Van iemand houden betekent dat we ons emotioneel blootgeven en kans lopen op pijnlijke ervaringen; maar kan jij je een leven zonder liefde voorstellen ?

De moed van imperfectie

Bij de voorbereiding van deze cyclus, herinnerde ik me een gebeurtenis van lang geleden.

Al van jongs af aan bewaar ik gedichten, teksten, prenten en spreuken die me aanspreken.

Op een dag besliste ik om die in boeken te bewaren, zodat ik er gemakkelijker naar kon terug grijpen.

Jammer genoeg heeft ook de “tand des tijds” zijn invloed hierop : papier dat vergeelt, lijm die door prenten komt, foto’s die vervagen, …

En zo gebeurde het dat ik – met mijn perfectionistische inslag - op een dag besliste om de teksten e.d. uit mijn eerste en dus oudste boek over te schrijven zodat het er weer allemaal mooi zou uitzien.

Maar sommige teksten spraken me op dat moment minder aan; sommige kaartjes waren zodanig beschadigd dat ik ze dan ook maar liet voor wat ze waren en op het eind vernietigde ik wat van dat eerste boek overbleef.

Het is iets waar ik tot op de dag van vandaag spijt van heb.

Dat eerste boek was immers ook een weerslag van wie ik op dat moment was en dat nieuwe boek, ook al zag het er nog zo perfect uit, heeft voor mij nooit hetzelfde gevoel gekregen als het oude … Zó perfect was het dus ook niet …

Een goede vriendin aan wie ik hierover vertelde, antwoordde met volgende – volgens mij héél wijze -woorden :

“Le mieux est l’ennemi du bien”   =   het beste is de vijand van het goede

Deze spreuk is me sindsdien vaak te binnen geschoten op momenten dat ik weer iets wou herdoen omdat ik het eerste resultaat niet goed – niet perfect – genoeg vond …

Voor deze cyclus hebben we ons gebaseerd op de boeken van Brené Brown “De kracht van kwetsbaarheid” en “De moed van imperfectie”.

Ik zal een paar van haar ideeën trachten over te brengen.

Zoals we in de lezing hoorden, is kwetsbaarheid geen vorm van zwakte.

En de onzekerheden, risico’s en emoties waarmee we elke dag geconfronteerd worden, zijn geen vrijwillige keuze.  De enige keuze die we hebben is hoe we ermee omgaan.

Naarmate we meer bereid zijn onze kwetsbaarheid te erkennen en te omarmen, zullen we meer moed en betrokkenheid tonen.                       Naarmate we ons meer afschermen van onze kwetsbaarheid, zullen we meer vanuit angst en minder vanuit verbondenheid handelen.

Perfect en onaantastbaar zijn is verleidelijk, maar menselijk gezien onmogelijk.

We moeten de arena, waaruit die ook bestaat – een nieuwe relatie, een belangrijke vergadering of een moeilijk gesprek met een familielid – betreden en bereid zijn onze nek uit te steken.

In plaats van aan de zijlijn te blijven zitten en kritiek en adviezen te geven, moeten we betrokkenheid tonen en onszelf laten zien. Eerlijk en open praten over wie we zijn, over wat we voelen en over onze ervaringen (goede en slechte).

Dàt is kwetsbaarheid.  En dat vraagt moèd.                                                  Volgende week zal hier nog verder op ingegaan worden.

Verbondenheid is de reden van ons bestaan.  Wij zijn gemaakt voor verbondenheid met anderen; dàt is wat ons leven richting en zin geeft.           Als het ons ontbreekt aan liefde en verbondenheid, als we het gevoel hebben er niét bij te horen, dan lijden wij daar onder.                                                 Mensen kúnnen niet zonder liefde en het gevoel erbij te horen.                         Om dit te krijgen zijn we vaak bereid om ons aan te passen en te streven naar goedkeuring en acceptatie.  We denken dit te bereiken door alles zo perfect mogelijk te doen.  Maar aanpassing betekent dat we ons ànders voordoen dan we in werkelijkheid zijn, terwijl – om het gevoel te hebben er ècht bij te horen – we juist onszelf moeten zijn.

Authenticiteit is dag in, dag uit, loslaten wie je denkt te moéten zijn, en accepteren wie je werkelijk bent.  Authenticiteit is afhankelijk van de keuzes die je elke dag weer maakt: de keuze om trouw te zijn aan jezelf en daarnaar te handelen; de keuze om oprecht te zijn.  De keuze om je ware ik te laten zien.  (Dit betekent dat je uit je comfort zone moet stappen, en daar is moed voor nodig.)

Wanneer je in staat bent los te laten wat anderen ervan denken, en jouw  verhaal onder ogen te zien zoals het is, dan geeft dat toegang tot een goed gevoel van eigenwaarde : het gevoel dat je goed genoeg bent zoals je bent en dat je het waard bent liefde te ontvangen en erbij te horen.

Maar wanneer je voortdurend bezig bent om weg te lopen voor die aspecten van je leven die niét passen bij wie je denkt te moeten zijn, dan blijf je een buitenstaander in je eigen verhaal en heb je het gevoel dat je jezelf voortdurend moet bewijzen.  Dan zul je proberen een goed gevoel van eigenwaarde bij anderen vandaan te halen door voortdurend te presteren, te perfectioneren en te plezieren.  Maar een goed gevoel van eigenwaarde – dat essentiële element dat je toegang geeft tot liefde en het gevoel erbij te horen – vind je alleen bij jezelf.

Herken je dit ? :

- ik ben pas goed genoeg als ik 10kg afval

- ik ben … als ik promotie maak

- ik ben … als ik eindelijk de goedkeuring van mijn ouders krijg

- ik ben … als ik erin slaag alles tegelijk te doen en het er ook nog uitzie alsof dat me geen enkele moeite kost

- ik ben …als …

Waarschijnlijk kost het je niet veel moeite om dit lijstje aan te vullen !

Maar : we hoeven echt niet eerst aan allerlei voorwaarden te voldoen, voordat we goed genoeg zijn !

Tot slot zou ik Magda en Hilde willen bedanken omdat ze me gevraagd hebben om aan deze cyclus mee te werken.

Want het is me sindsdien opnieuw vaker overkomen – wanneer ik voor het dilemma sta ‘iets goed genoeg te vinden of het af te keuren’; iets proberen beter/mooier te maken óf het te laten zoals het is  (bvb deze toelichting nog maar eens te herschrijven of niet) – dat ik aan die wijze woorden denk die mijn vriendin me aangereikt heeft

Le mieux est l’ennemi du bien,  het beste is de vijand van het goede !

 

 

 

Welkom...

...welkom op onze website.(Vleugel)

Kalender

Juli 2018
M D W D V Z Z
25 26 27 28 29 30 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 1 2 3 4 5

Nieuw

 

Kijk naar Nieuws- Rondom de Vleugel

Inloggen