2014.11.22 Sint cecilia = zingen, in alle facetten

Getuigenis door Els Bervoets en Maria Polfliet.

Het antwoord dat direct bij me opkomt, als ik mezelf die vraag stel, is: verbondenheid.

Ieder heeft zijn eigen, unieke stemgeluid en door samen te zingen wordt dat één geheel.  Ik voel dat wat ik doe wordt opgenomen in dat grote geheel, in iets moois dat we samen tot stand brengen.

Daarbij is het een fijne ervaring dat ik daar met mijn totale persoon in meedoe: we ademen allen samen diep in voor we beginnen en we sturen de klanken op die luchtstroom naar buiten, een fysieke activiteit.  Tegelijk proberen we de liedtekst, de melodie en het ritme te doorgronden, een verstandelijke activiteit.  En we proberen ons zo goed mogelijk in te leven in de sfeer en de gevoelens die het lied wil oproepen, dus we zijn er ook bij met ons hart.

Dit alles voor 100% doen lukken komt niet vanzelf.  De stimulerende leiding van Edwig en de mooie pianobegeleiding waarmee Krissie het geheel ondersteunt, zijn van onschatbare waarde en maken het zangplezier voor mij in De Vleugel groter dan bij andere samenzang-evenementen.

Het is boeiend om bij elke repetitie te zien hoe het groeit: aanvankelijk zijn we niet helemaal mee, maar geleidelijk begint het beter en mooier te klinken en worden we één zingende gemeenschap.  Dan voel ik me, soms even, opgetild naar een hogere dimensie, waar we samen een wonderlijk moment van verbondenheid  beleven.

Ja, ik kan zeker zeggen: samen zingen in De Vleugel is voor mij 'voedsel voor de ziel'.

Els Bervoets.

Al van bij het begin van mijn bestaan ben ik met zingen geconfronteerd geworden : vooraleer mijn ouders naar Antwerpen verhuisden, fungeerde mijn vader als koster in zijn parochiekerk.

Later bleef hij thuis zijn kerkrepertoire oefenen.  Het was geen rariteit om mijn vader tijdens de afwas het Agnus Dei of Tantum Ergo te horen zingen.  Niet dat ik dit genre als jong meisje apprecieerde; maar sinds zijn overlijden ben ik vaak geroerd als ik een gelijkaardige stem hoor zingen.

Maar zelf zong ik ook heel graag.

In de chiro was ik dol op de zangstonden en al vond ik het wekelijks bijwonen van het lof niet bepaald de leukste bezigheid; het zingend in stoet naar de kerk stappen – begeleid door de muziekkapel van de jongenschiro – vond ik zàlig.

Toen ik zo’n acht jaar geleden een zware en zwarte periode doormaakte; vroeg iemand mij of ik geen zin had om in hun zangkoor te komen zingen.  Het werden zonder twijfel de beste uren van de week want het was tijdens het zingen dat ik meestal al de rest achter mij kon laten.

En toen kreeg ik de microbe helemaal te pakken : ik ging naar de muziekacademie om noten te leren zodat ik eindelijk partituren kon lezen en ik volgde zelfs een paar jaar zangles.

En met plezier ben ik het Vleugelkoor komen versterken !

Maria

 

 

Welkom...

...welkom op onze website.(Vleugel)

Kalender

Juli 2018
M D W D V Z Z
25 26 27 28 29 30 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 1 2 3 4 5

Nieuw

 

Kijk naar Nieuws- Rondom de Vleugel

Inloggen