2014.06.07 gezondheid van de ziel

De toelichting werd gehouden door Bert Lodewijckx.

 

Beste mensen , mij is gevraagd een getuigenis te geven vanuit de werkvloer.

 

 

Hoe dat mensen in confrontatie komen met hun eigen ziel, hun eigen innerlijkheid en waar ze kracht en weerbaarheid vinden om vanuit moeilijke levenssituaties verder te leven. Ik ben pastor in twee klinieken in antwerpen en heb dus veel te maken met ernstig zieke mensen. Typisch is dan ook dat mensen geconfronteerd met eigen eindigheid, sterk tot bezinning komen en hun eigen leven herbekijken! Ik noem het wel eens al lachend wat plagend de verplichte retraite die mensen ondergaan bij een langdurige of ernstige ziekte. Ik wil starten met twee voorbeelden om daar dan even op te reflecteren.

Het eerste voorbeeld is van een man die net een hartinfarct heeft gehad er was zelfs een reanimatie aan te pas gekomen. Ik tref hem totaal ontdaan aan, wenend, in het besef dat hij door het oog van de naald is gegaan, dankbaar dat hij nog leeft maar wel wat verward. Het is duidelijk dat heel zijn leven bij dit gebeuren door elkaar is geschud. Hij vertrouwd mij toe dat hij voor het eerst sinds jaren weer gebeden heeft, hij weent en zegt mij ook dat hij iets ervaren heeft van een liefde maar dan kwam hij weer bij. In verdere gesprekken verneem ik dat hij een soort van manager is die altijd gewerkt heeft, wel eens vakantie maar voor de rest veel geld verdienen en keihard werken voor het bedrijf. Hij wil het nu anders gaan doen, wenend vertelt hij mij dat hij meer met zijn kinderen wil bezig zijn, zijn relatie verzorgen met zijn vrouw, aandacht geven aan vrienden. Hij is tot het besef gekomen dat hij oppervlakkig geleefd heeft, nu wil hij genieten van de dingen, van de mensen die hem gegeven zijn. Zijn beroepsleven wil hij op een lager pitje zetten. Ik heb gedurende twee weken deze man een viertal keer gezien en zie hem als een ander mens buitengaan.

Het tweede voorbeeld is een vrouw van rond de 50 die getroffen wordt door kanker, een zware diagnose, er wordt chemo opgestart maar de kanker is te agressief, haar levensverwachting is kort. Ik zie ze al na de eerste diagnose en een operatie. Waarom moet dit mij gebeuren is haar klacht, onderliggend de vraag, waar is die God nou! Ze gaat de leegte in. Ik zie ze wat later bij een volgende opname, ze vertelt over haar gevecht met de kanker en vind troost bij de kleine dingen van het leven, haar tuin waar ze tot rust komt, de natuur, een vogel die er dichtbij komt als een kus van het leven zelf , iets van kracht die haar geven wordt. Ze verteld over haar vrienden en familie, ze voelt ook dat ze nog veel te doen heeft, praten met haar zus, het contact met haar ex man. Later hoor ik de stappen die ze ondernomen heeft. Er groeit in haar dankbaarheid om de intense dingen die ze nog mag beleven dan weer slaat de paniek even door bij een slechte tijding rond de kanker. Maar ze leeft ten volle. Een gesprek later hebben we het over het levenseinde, ze voelt ergens aan dat dit niet het einde is, er is te veel moois in de wereld maar wat het is weet ze niet, wat denk jij ervan vraagt ze mij, een intiem gesprek over de grenzen van de dood heen. Ze wil ook haar leven mooi afronden en plant een ziekenzalving die ik mag voorgaan met al haar familie en vrienden, een mooi en intens moment waar nog veel gezegd wordt, je voelt de liefde van haar uit, de liefde van de mensen die haar omringen. Met een lach en een traan wordt er verbondenheid gevierd, dit moet verder gaan tot over de dood. Een week later sterft ze, vredig, ze heeft sedatie gevraagd om het allerlaatste niet meer bewust mee te moeten maken.

Dit zijn twee mooie voorbeelden, ik kan er ook vertellen waar het niet zo mooi verloopt. Maar ik vertel deze twee omdat ze iets laten ontluiken van de kracht van de ziel die mag werken in mensen. De ziel als die innerlijke kracht, de ziel die weer begeesterd wordt, een nieuwe dynamiek krijgt ondanks de slechte tijding, ondanks de confrontatie met de dood. Deze twee mensen zijn gaan leven vanuit een innerlijke dynamiek. Bij de man met hartproblemen, heeft de bijna dood ervaring hem helemaal overhoop gegooid, bij hem is het allemaal nieuw maar hij ontdekt duidelijk een nieuwe dimensie in zijn leven, er komen aspecten naar boven waar hij nooit heeft bij stil gestaan, hij gaat een beginnend gesprek aan met zijn innerlijk, en dat roept hem tot genieten, tot liefde, tot het verzorgen van zijn relaties. Dit raakt hem zo diep dat er ook iets meetrilt van een geloofsdimensie maar ook hier staat hij aan een begin en heeft hij nog heel wat uit te zuiveren. Zijn innerlijk was ergens gesloten, nu komt het open, je kan hier zeggen dat er ruimte gekomen is voor de geest, de positieve levensdynamiek. Mensen kunnen dat Gods Geest noemen, anderen de levensspirit, de levensdynamiek.

In het tweede voor beeld hebben we te maken met een vrouw die al wel een innerlijke weg heeft afgelegd maar nu te diepste geslagen wordt door het leven, even gaat ze in protest, ook al was ze gelovig, waar is God nu, de geest was ook veraf. Maar haar innerlijke fond, doet haar snel terug tot zichzelf komen. Vanuit de eenvoud van het leven zelf vind ze terug levensdynamiek. De natuur, haar deugddoende relaties doen ze weer opveren en ze komt tot een nog diepere beleving van het leven. Ze pakt nu dingen aan die ze heeft laten liggen, ze verzorgd haar relaties eens zo intens. Ook al slaat soms de paniek toe, ze staat op stevige grond. Wat haar recht houdt zijn haar vrienden, haar innerlijke kracht, het zich gedragen voelen in een groter geheel, de natuur, de oerkracht van het leven. Zij heeft geen persoonlijk godsbeeld maar voelt zich wel ten diepste gedragen. Allemaal elementen die haar ziel voeden, die haar doet stappen ondernemen, die haar bewust doet afscheid nemen. Door haar innerlijke verbondenheid mag de Geest werken, gaat ze het leven positief tegemoet tot het allerlaatste toe. Als dank naar de dokters en het personeel van het ziekenhuis schenkt ze nog een schilderij aan de afdeling, ook hier heeft ze haar relaties verzorgd, bij haar niets van bitterheid, een schone ziel die zich te slapen legt!

Ik zei net dat dit mooie voorbeelden zijn, er zijn er ook andere, waar de geest of het innerlijk niet tot leven komt. Het zou een andere toelichting vergen om hierbij stil te staan. Mensen worstelen vaak met hun eigen verleden, met hun kwetsuren. Sommigen kunnen gewoon geen miserie aanvaarden. Er ligt dan een bolster om hun ziel, hun innerlijk, een dikke beschermlaag waar je niet door kan. Met veel geduld en liefde kan ook dan er iets groeien van doorbraak, niet zo intens, maar toch levend. Het wonder kan geschieden dat er even licht komt, kleine stappen die gezet worden.  In ieder geval een open innerlijk is kwetsbaar en soms is de geest te sterk, aan wie het oordeel als er weinig beweging komt. Maar ik ben er van overtuigd dat er bij de meeste mensen beweging komt, soms langzaam, soms heel intens. De geest werkt, noem het Gods Geest of de levensdynamiek, hij waait waarheen hij wil!

 

 

Welkom...

...welkom op onze website.(Vleugel)

Kalender

December 2017
M D W D V Z Z
27 28 29 30 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

Nieuw

 

Kijk naar Nieuws- Rondom de Vleugel

Inloggen