2014.03.29 Veertig dagen zonder.....

De toelichting werd gehouden door Didier Vanderslycke.

 

Vanuit: Lucas 5:33-39 (Nieuwe Bijbelvertaling)

33 Ze zeiden tegen hem: ‘De leerlingen van Johannes vasten dikwijls en zeggen hun gebeden, zoals ook de leerlingen van de farizeeën doen, maar die van u eten en drinken maar.’ 34 Jezus zei: ‘U kunt toch niet verlangen dat de bruiloftsgasten vasten zolang de bruidegom bij hen is? 35 Maar er komt een dag dat de bruidegom bij hen wordt weggehaald, en dan is het hun tijd om te vasten.’ 36 Hij vertelde hun ook een gelijkenis: ‘Niemand scheurt een lap van een nieuwe mantel om daarmee een oude mantel te verstellen, want dan scheurt hij de nieuwe, terwijl de lap niet bij de oude past. 37 En niemand giet jonge wijn in oude leren zakken, want dan scheuren de zakken door de jonge wijn en wordt de wijn verspild, terwijl de zakken verloren gaan. 38 Jonge wijn moet in nieuwe zakken worden gedaan. 39 Maar niemand die oude wijn gedronken heeft, wil jonge; hij zegt immers: “De oude wijn is goed!”’

Christenen beginnen jaarlijks op Aswoensdag aan een nieuwe sterke tijd in hun gelovig mens zijn. De vastentijd, een herbronningstijd om de innerlijke tegenkracht te ontwikkelen tegen alles wat gewelddadig, vernietigend en dodend is in ons menselijk bestaan.Vasten ook om de innerlijke positieve kracht te ontwikkelen om groeiend leven, nieuw perspectief op Rijk Gods alle kansen te geven.

Vanuit dat dubbel perspectief is het zeer zinnig dat we ‘het vasten’ te benaderen met een  interlevensbeschouwelijke bril op onze neus.  We stellen immers een bekommernis vast bij verschillende religies en levensbeschouwingen, zich te verzetten tegen de dodende krachten van het ‘bestaan’ en om met alle vezels bij te dragen tot een vreedzaam bestaan.

Vasten speelt zich altijd af in ‘een heden’ en vraagt om een actualisering. Dat is zo voor moslims, boeddhisten, joden, hindoes en ook voor zij die vrijzinnig in het leven staan. Die actualisering  is een verbindingsweg, een noodzakelijke brug voor onze superdiverse samenleving. Wat de origine, de oorsprong, de methode van de vastenpraktijk ook was, het is sterk en hoopgevend dat sinds enkele jaren burgers van allerlei slag consequent of opnieuw aan ‘een nieuw vasten’ gaan houden of uitkijken naar één of andere beleving ervan.

In het begin van deze 21ste eeuw erkennen we een nieuw bewustzijn om te ‘consuminderen’ en ‘vlees te derven’. Het ‘carne’ verliest gaandeweg zijn populariteit. Door berichten over de klimaatverandering worden de kwesties van de voedseltekorten, voedselzekerheid en voedselveiligheid, een nieuwe context van reflecteren, nadenken en mediteren, een nieuwe bedding om keuzes te maken in onze voedselgewoontes.

Òm die keuzes te kunnen maken is een ‘haltemoment’ nodig. Een ‘gewoontebreker’. In menig opzicht zou dat een synoniem voor ‘vasten’ kunnen zijn: ‘gewoontebreker’. Ons ‘vastenverstaan’ is echter sterk geconditioneerd door een bepaalde praktijk. Het werd vaak gepredikt en verstaan als een individueel gebeuren. Iets wat je zelf moet doen om tot zielenheil te komen. Dat soort vasten is trouwens heel herkenbaar bij het hedendaagse vastenreveil. Velen doen mee om eigen lijfsbehoud. Maar laat het zo zijn, het is mogelijks een opstapje om te groeien naar een collectieve reflectie, een collectief vasten, een gemeenschapsdaad die bijdraagt tot het algemeen belang. Het is mogelijks het begin van een ‘kettingvasten’ om de ketting van de verslaving aan het ‘hebben’ van de macht, van de kennis, van de goederen, te doen omslaan in een samenleving  gestoeld op de menselijke waardigheid, het goede leven, het respect voor wat ons gegeven is op deze planeet. Een solidair samen-staan in Godgelovig perspectief, dat is:  in respect voor de barmhartigheid en de oneindige goedheid van de Schepper van leven uit de chaos, gerechtigheid uit onrecht, vrede uit gewelddadigheid, liefde uit haat.

Zowat alle religies en levensbeschouwingen zetten mensen aan zich te bezinnen voor ze (her)beginnen. Ze dringen aan op dat halt-houden. Geen enkele religie pleit m.a.w. zin voor een volgzaamheid aan de mainstream. Iemand of iets buiten de mensengemeeenschap interpelleert ons, komt binnen en klopt op onze levensdeur om ons wakker te maken (en dan te blijven) en niet ‘bewusteloos en egocentrisch’ te leven. Iets of iemand roept tot de orde, om de balans tussen zelfzorg en zorg voor de ander, voor de planeet en alle leven in evenwicht te houden.

Dat gebeurt soms om bijzondere momenten. Ernaar gevraagd zullen gelovige mensen het sterven van iemand uit de dichte levenskring of zelfs een ongekende derde, vele ongekende slachtoffers, ervaren als een klop op hun duur, een breekmoment. Interpellatie om de gewone gang van het leven te  herzien. Ons te her-inneren wat de oorzaken zijn het ‘dodelijke’. Een uitnodiging om de lijst op te maken van wat het mensenleven, het natuurleven, andermans leven bedreigt. Te beseffen dat er nog een andere dood is dan zij die het gevolg is van ouderdom of ziekte.

Jezus stierf een gewelddadige dood. Wereldwijd sterven vele mensen omwille van onrecht, tekort, gemis, moord, oorlog, verslaving, zelfdoding ook zo’n gewelddadige dood. Door geweld en verminking haalt de dood het in vele situaties van het goede leven en samenleven.

Misschien bedoelde Lucas dat wel als hij over Jezus getuigt en schrijft: 35 Maar er komt een dag dat de bruidegom bij hen wordt weggehaald, en dan is het hun tijd om te vasten.’ Er komt een dag dat het feest voorbij is. Dat is dan wel niet de bedoeling, want het Rijk Gods beoogt een feest zonder einde te zijn, ja toch? Het feest van de Liefde en Gerechtigheid kent geen einde. En juist daarom klink hier de oproep: Zorg dat de Bruidegom in jullie midden blijft!

Is dat mogelijk?

In de loop van de christelijke vasten vindt tijdens de ‘goede week’ op Witte Donderdag, bij de herdenking van het laatste avondmaal met Jezus, een  ‘voetwassing’ plaats.  Die gebeurtenis van dienstbaarheid en de barmhartigheid is een signaal van ‘nederigheid’. Het is een gebeuren dat er ons op wijst dat zo ‘voetwassend handelen’nodig is om nieuw leven mogelijk te maken. Wie andermans voeten wast, neemt afstand van wraak en weerwraak. Stapt uit het oog om oog, tand om tand ritueel. Geeft voeten aan solidariteit. Maakt de keuze om de mensenrechten voorop te stellen en het recht niet in eigen handen te nemen, maar wel voor elkeen – elk die voeten heeft – onderweg is – het leven te bevorderen. Ook in andere levensbeschouwingen en religies hebben vastenrituelen iets van doen met ‘een effectieve verbondenheid met de andere levende wezens’, met solidariteit, deelgenoot zijn, in hetzelfde ‘lot’ delen. Vasten is een zoektocht om het nieuwe samenleven te belichamen. Tastbaar te maken.

Zo ook bij christenen. Tijdens diezelfde bijeenkomst van de voetwassing, zegt de Bruidegom: Wordt mijn lichaam, laat mijn bloed het jouwe vervoegen. Wordt ook Bruidegom, zoals ik dat ben. En doe dit om mij te gedenken. Herhaal dit, geef dit aan elkaar door, want elk van jullie is geroepen om bruidegom te zijn, wederhelft van Jahweh, partner in de bevrijding van deze wereld, totdat er geen vasten meer nodig is. Geen gekozen of verplicht kou lijden, bekogeld worden, verwijten krijgen, honger lijden, naakt achtergelaten worden, als vreemdeling racistisch behandeld, als vrouw seksistisch vernederd, als slaafje ongelijk behandeld op de arbeidsmarkt, als mensen met een beperking gesteld voor torenhoge drempels,…

Ge moogt eten, ge moet niet vasten zegt Jezus. Want zij die allerlei regeltjes uitvinden om ‘van dat tot dat uur’ in naam van God dit en dat te doen, die u allerlei wetten opleggen om ‘als onderdanen’ op te volgen, die verhullen de werkelijkheid. Zij begrijpen niet dat het Jahweh de mens niet wil bestraffen of kleineren. Dat Jahweh de mensheid wil huwen. Jahweh wil ons samen onder het bruiloftskleed, onder die oude Goddelijke frak die ons op weg zet naar het buen vivir, het goede leven. Probeer dus maar niet om daar nieuwe lappen op te naaien en die frak naar uw hand te zetten. Want dan scheurt die, zoals het voorhangsel van de tempel ook scheurt als de Bruidegom gekruisigd wordt en vóór zijn tijd sterft.

Zorg ervoor dat er nieuwe wijn geperst wordt van de druiven van dezelfde wijnranken als die waar de oude wijn is geperst. Vermeng de wijn niet, dat is niet nodig, want ook de oude komt uit de goede vruchtbare grond van het beloofde land. Respecteer wet en profeten, wil dat zeggen. Maar.  Hou ondertussen niet op met het persen van nieuwe wijn. Ook die is nodig om het verhaal en het verlangen naar een nieuwe aarde en een nieuwe hemel, van bevrijding, van generatie of generatie door te geven. Voeg er – in het spoor van Abraham, Ruth, de profeten, Jezus, nieuwe levengevende ingrediënten aan toe. Fundamenteel is alleen de wijnrank. Maar nu, vandaag, actueel, mag je persing anders kleuren, geuren, vorm en smaak krijgen, in nieuwe zakken gedaan worden. Dat mag, als de Gerechtigheid de ‘fond’ blijft. Als je zorgt dat de Vrede als kwaliteitslabel aan het wijnglas blijft hangen. En…. laat ondertussen de oude wijn, die  van de vorige generaties niet zuur worden. Geniet van de ouderen, van de smaak van hun wijsheid en ervaringen, van hun neergeschreven getuigenis in Wet en Profeten.

Op het einde van het christelijke vasten en de goede week is er het feest van Pasen. We mogen het in breed perspectief het feest van de hoop, van de levende her-innering, van het aanbreken van de nieuwe tijd noemen. Pasen is het uitbundig vieren van het einde van ‘deze wereld’, ‘deze tijden’. Dan is alles wat de menselijke waardigheid en de schepping tot nu heeft aangetast (o)verleden tijd. Dan is de nieuwe tijd is aangebroken. Christenen geloven dat het door Jezus, de Christus is, dat een nieuw Licht de wereld bestraalt. Ze noemen hem ‘het lam Gods dat het kwaad uit de wereld heeft weggedragen’ of in andere woorden: Hij ging geweldloos de confrontatie aan met het onrecht en het misprijzen. Hij die niet tekeer gaat als een geweldenaar, wint het van wat het leven en de levenden bedreigt.

Vasten loopt uit op nieuwe verhoudingen. Ook dat is herkenbaar en verbindend naar andere levensbeschouwingen en religies, want ook daar is er nooit het perspectief dat het vasten blijft duren. Het loopt uit op een feest, op hervonden kracht om de weg te gaan, om weer volgelopen, volgestroomd van nieuwe levensadem, werk te maken van goede verhoudingen met al wie en al wat leeft, zonder onderscheid.

Als ons vasten gericht is op nieuwe en open verbindingen met gelijkgezinden én andersgezinden, dan is het vruchtbaar vasten. Als het enkel maar demonstratie is van ‘eigen identiteit’ dan is het onvruchtbaar. Op termijn brengt dat verscheuring teweeg, maakt het stuk, vernietigt het het (sociale) weefsel.

Vruchtbaar vasten is een persoonlijke en collectieve ‘inwendige’ beweging, die gericht is op feestelijke en vreedzame veruitwendiging en interactie.  ‘Ingetogenheid’, ‘terughoudendheid’, ‘onderbreking’ ‘stilstand’ die uitloopt op verbondenheid, verkenning van nieuwe wegen, sluiten van nieuwe vrije allianties.

Ik wens u dat een levenlang toe. Elk van u en ook samen.

Didier Vanderslycke

Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.

Ter info:

Interessante publicatie over vasten van Jonas Slaats: http://www.jonasslaats.net/boeken/vasten-de-eenvoud-van-gandhi-en-jezus (ook in pdf)

Islam en Vasten (een tekst van Alifa Thabet op vraag van enkele ACW pastors)

Aan het woord is Afifa Thabet. 32 jaar oud, vrouw en moslim van Tunesische afkomst, maar in het Gentse geboren en getogen. Gestudeerd Oosterse talen en culturen, Arabistiek en islamkunde- schreef nooit eerder een artikel …

Islam en christendom meer verwant dan we soms denken!!!

“De maand Ramadan waarin de Koran werd nedergezonden, als een leidraad voor de mensheid en als duidelijke bewijzen van de leiding; de Onderscheider (tussen de waarheid en de valsheid); Wie van jullie dan aanwezig is in de maand (Ramadan), laat hem dan vasten.” (Koran hoofdstuk 2 “De Koe”, vers 185)Een heel mooi koranvers dat ik heel graag met jullie wil delen over de maand Ramadan, de heilige vastenmaand in de islam. Een maand waarin miljarden moslims vasten van zonsopgang tot zonsondergang.

Aalmoezen geven.

Buiten de Ramadan wordt ieder moslim door de  islam aangemoedigd  om aalmoezen te geven, armen te helpen, weeskinderen te verzorgen en ieder mens die hulp nodig heeft op alle mogelijke manieren te helpen (zowel financieel als met het vertoon van goede karaktereigenschappen).

Maar in de maand Ramadan wordt er meer verwacht. Dieper leven !

De maand Ramadan is niet alleen een maand waarin moslims samenkomen om iedere avond samen het vasten te breken, het is ook een maand waarin mensen aangespoord worden om spiritueel dichter bij de Schepper te komen, een maand van bezinning en een maand van spirituele ontdekkingsreis door meer gebeden te verrichten, koran uitlezen, extra aalmoezen aan de behoeftigen te geven en nog veel meer. Het is ook een maand waarin vergiffenis schenken, tolerantie, zelfbeheersing in goede en slechte momenten, bescheidenheid, bewuster omgaan met religie en het geloof in de Schepper nog eens extra benadrukt worden.

Geven is heel ruim (hartig).

Zelfs als men geen financiële hulp kan bieden is het islamitisch gezien genoeg om zelfs voor een glimlach te zorgen op andermans gezicht want ook dat wordt gezien als een aalmoes doordat je iemand op een psychische manier helpt om zijn pijn te verzachten. Het maakt echter niet uit of het gaat om een moslim of geen moslim, blank of zwart, vrouw of man, jong of oud. Het belangrijkste is dat men een sfeer creëert waarin vrede, tolerantie, rechtvaardigheid en gelijkwaardigheid de belangrijkste kern vormen en ook dat wordt nog eens extra benadrukt in de maand Ramadan.

Natuurlijk zijn er ook regels in de Ramadan die gerespecteerd moeten worden, vooral wat betreft de geboden en de verboden.

Naast het feit dat men overdag van zonsopgang tot zonsondergang niet mag eten of drinken mogen moslims ook van zonsopgang tot zonsondergang geen seksuele relatie hebben en ook niet roken. Ook zijn er bepaalde groepen die niet mogen vasten zoals mensen met ongeneesbare ziektes (behalve als de dokter zegt dat het vasten de zieke persoon geen schade kan verrichten of als de dokter zegt dat het vasten juist goed is voor deze zieke), reizigers (de  niet gevaste dagen horen later ingehaald te worden), kinderen die de puberteitsleeftijd nog niet bereikt hebben en dus ook geen baby’s en kleuters, menstruerende vrouwen en meisjes totdat hun menstruatieperiode gedaan is, een zwangere vrouw die schade zou toebrengen aan haarzelf of haar kind door te vasten, hoeft niet te vasten. Een vrouw met een baby aan wie zij borstvoeding geeft, hoeft ook niet te vasten als haar borstvoeding hiermee gehinderd wordt of haar kind schade oploopt vanwege haar vasten. De niet gevaste dagen horen later ingehaald te worden behalve in het geval van mensen die met ongeneesbare ziektes zitten krijgen vrijstelling en betalen alleen de fidya, een bedrag dat men uitgeeft aan armen ter waarde van een voedselpakket per avond.

De maand Ramadan is ook een maand van engagement..

Een maand waarin moslims aangemoedigd worden om nog meer te doen voor de maatschappij waarin men leeft, niet alleen onder moslims maar ook met niet-moslims, samen werken voor een betere leefwereld te creëren voor de ander als voor zichzelf, samenwerken voor een betere wereld. Een maand waarin moslims gestimuleerd worden om eventjes weg te gaan van het luxueus en materialistische leventje en meer te denken aan minderbedeelden in onze wereld (niet alleen denken aan de armen , maar ook aan weeskinderen, weduwen, mensen in oorlogsgebieden, enz.) en de Schepper dankbaar zijn voor alles. De islam leert ons om op te komen voor rechtvaardigheid en vrede, waar dan ook in de wereld. In de maand Ramadan leert men hoe we onze ziel en geest op een spirituele manier kunnen reinigen om dichter bij de Schepper te komen en dat vergt veel inspanning, kracht, tijd en geduld

De Ramadan en de echte jihad of strijd tegen …het kwaad ook in onszelf.

De Ramadan is een uitstekende remedie voor de ziel en geest om meer geduld en inspanning te ontwikkelen in onszelf en dat is dus ook de ware en de grote jihad waarover de profeet Mohammed sprak. Het is heel gemakkelijk om een strijd te winnen tegen de externe vijand maar enorm moeilijk om de grote vijand in onszelf te overwinnen, vandaar dat de profeet Mohammed altijd sprak van de grote jihad wanneer hij het had over de strijd tegen alle slechte karaktereigenschappen en de Satan in onszelf.

Een opdracht voor alle gelovigen

En dat is iets wat zowel moslims, christenen en andere gelovigen horen te doen, zichzelf reinigen en streven naar perfectie om een betere band te creëren met de Schepper. En daarom dienen het islamitisch vasten, het christelijke vasten en welk ander religieus vasten dan ook serieuzer opgenomen te worden om daarna de echte vijanden van de mensheid aan te vechten , vijanden zoals armoede, analfabetisme, hongersnood, racisme, ongelijkheid tussen armen en rijken, tirannie en nog veel meer.

Boeddhisme en Vasten

Er bestaan geen regels wat betreft het vasten binnen het Boeddhisme. Boeddhistische monniken kiezen er soms wel voor om maandelijks twee keer te vasten; bij nieuwe en bij volle maan. Veel monniken eten en drinken niets meer na de middag.
Vasten wordt door sommige boeddhisten gezien als een oefening om je te concentreren op de wijsheid en begrip van het leven.

Hindoeïsme en Vasten

Tweemaal per jaar ( meestal in de periode maart / april en in de periode september/oktober) vindt gedurende negen nachten ( "navratri") een bijzondere verering plaats van de oerkracht der natuur, het vrouwelijke aspect van het goddelijke: de verering van Parvati of Durga Mata. Negen dagen lang besteden de Hindoes alle aandacht aan Durga Mata of Parvati, die de mensheid liefde en bescherming geeft. Tijdens beide vereringen vasten en bidden de Hindoes gedurende de negen dagen.

Karva Chauth valt negen dagen voor Divali, in oktober of november. Het is voor vrouwen in Noord-India de belangrijkste dag om te vasten. Een vrouw vast dan voor de gezondheid van haar man, die als haar beschermer optreedt nadat ze haar ouderlijke huis verlaten heeft. De godin die bekend staat als Gauri Mata wordt aanbeden gedurende de vastenperiode. Ook in Nederland neemt deze dag in populariteit toe.

(bron: /www.suryamedia.nl)

 

 

Welkom...

...welkom op onze website.(Vleugel)

Kalender

September 2018
M D W D V Z Z
27 28 29 30 31 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30

Nieuw

 

Kijk naar Nieuws- Rondom de Vleugel

Inloggen